dinsdag 14 juli
Het is een héééle lange dinsdag, we zijn om half elf op Schiphol en kunnen gelijk de tassen inchecken want we hebben onszelf thuis al aangemeld. Natuurlijk gaan we nog even shoppen en een broodje eten en dan is het tijd om naar de gate te gaan. De controle is erg streng maar duurt niet zo heel veel langer dan anders. Het vliegtuig een Boeing 747 is een half passagiers half cargo toestel. We zijn dan ook snel in het vliegtuig en om even over half twee gaan we voor 10 1/2 uur de lucht in. We vliegen naar het noorden en dan over Groenland richting Canada om dan langs Vancouver richting Los Angeles te gaan. Na de landing gaan we richting douane, na het nemen van vingerafdrukken en een irisscan krijgen we nog een paar vragen, en als we tassen hebben gaan we richting de bus die ons naar Hertz brengt om de auto op te halen. Helaas duurt dit wel even want onze leuke Ford Edge is er niet en de geboden alternatieven zijn niet ons ding, dus wachten we en ja hoor daar is-ie dan een mooie zwarte auto met maar 5000 mile op de teller. We zijn het een beetje zat en rijden snel met behulp van onze trouwe Tom tom naar het Hilton vlak bij de luchthaven. We eten nog even iets in het hotel en om half 10 gaat het lampje uit.
woensdag 15 juli
zon tot 40 graden
We hebben lekker geslapen maar om half zeven zijn we helemaal wakker. De tassen naar ons idee handiger ingedeeld en dan fuiven we onszelf op een heerlijk ontbijt. Dan zijn we klaar om te vertrekken, we gaan eerst nog even naar de super voor water en zo'n handige piepschuim koelbox, die zullen we vast wel nodig hebben. Het zit een beetje tegen want er is een enorme file de stad uit en voor de afrit naar de super is een auto op een wegversmalling geknald dus staat alles stil. Maar we halen onze spulletjes en rijden dan richting Palm Springs. Onderweg nog even een taco gegeten bij de Taco Bell, en verder naar Joshua Tree NP. Bij het Visitor Center kopen we een parkpas want we gaan natuurlijk nog meer parken bezoeken. Joshua Tree is niet zo heel erg groot en volgens de dames van het center is er een leuke route vanuit 29 Palms om dan in Oasis weer uit te komen in het park zijn geweldige rotsformatie die uit allemaal losse stenen bestaan (zo lijkt het). In het park zijn een paar leuke wandelingen uitgezet, wij doen die bij de Hidden Valley. Het is enorm heet in de vallei en ik wordt dan ook helemaal niet lekker in die hitte, dit is dan ook de enige trail die we doen vandaag. We rijden verder naar het hoogste punt van het park Keys View 1581 meter hoog, hier heb je een mooi uitzicht over park. De Joshua Tree van de cd van U2 staat helemaal aan de andere kant van het park dus dat gaan we niet meer redden vandaag. We moeten ook nog terug naar Palm Springs, onderweg eten we nog even iets en om een uur of acht komen we bij ons hotel aan. Het is nog steeds ongezond warm buiten dus koesteren we ons in onze koele mooie kamer. Na een heerlijke douche gaat al vrij snel het lampje uit.
Donderdag 16 juli
Zon 40 tot 43 graden
Vandaag een reisdag, we tanken de auto vol, kopen nog wat water en andere versnaperingen en trakteren onszelf af met een mega beker koffie van Starbuck en dan verlaten we Palm Springs, we vonden het een beetje een saaie stad. We rijden richting Blythe maar stoppen eerst bij de Salton Sea, een enorm zoutmeer we zien hier o.a. pelikanen, plevieren en reigers het is erg mooi maar het stink er als een bunzing naar zout en andere ondefinieerbare dingen. Dan gaan we verder de lunch is van de Subway, heerlijke broodjes, en kilometers maken op de lange rechte Interstate 10 zo rijden we Arizona binnen. Het landschap verandert in desert, veel cactussen en dorre stukken land. De temperatuur loopt steeds verder op, gelukkig snort de airco lekker en doen we weinig moeite om uit de auto te gaan. Bij Phoenix wordt het weer wat drukker en moeten we even goed naar Tomtom luisteren om zonder omwegen in Scottdale te komen. We hebben een heel modern en trendy hotel. Na het douchen gaan we eten bij Don & Charlie's, hier hebben ze heerlijke spare ribs en lekkere chardonnay, we zijn de kilometers van deze dag alweer helemaal vergeten. Morgen gaan we weer leuke dingen zien.
Vrijdag 17 juli
Zon 35 tot 37 graden
We zijn al voor negen uur op weg, na een lekker ontbijtje. We tanken de auto weer vol (zo'n bakbeest heeft veel benzine nodig zeg) bij de Shell en onszelf bij de Starbuck en dan gaan we richting Montezuma Castle, dit zijn overblijfselen van de in de rotsen gebouwde woningen van de Sinagua-indianen. We rijden verder richting Sedona, eerst stoppen we nog even bij de Visitors Center. We krijgen een kaart met daarop een aantal bezienswaardigheden die we niet mogen laten gaan. De woestijn is inmiddels achter ons en de Canyon komt eraan. We rijden langs prachtige rode rotspartijen waarin je als je een beetje fantasie hebt allerlei voorstellingen in kunt zien. Bell rock is wel de mooiste, net als The Chapel of the Holy Cross dit is een in de rotsen gebouwde kerk, heel modern. In Sedona gaan we natuurlijk naar Tlaquepaque, dit is een replica van een Mexicaans buurtje. We rijden naar het vliegveld van Sedona om daar een mooi uitzicht op de rode canyons te hebben en dan gaan we vaart maken we gaan richting Flagstaff en nemen dan de 180 door het Kaibab National Forrest richting Tusayan. om een uur of half zes zijn we er. Tijd om even te douchen en dan gaan we het Grand Canyon National Park in, we willen natuurlijk de zonsondergang zien, en we zijn niet alleen. Het is enorm druk maar we vinden een leuk plaatsje bij het Yavapai Point. Het is een prachtig gezicht om de zon achter de Canyon te zien verdwijnen. Vanavond zien we ook onze eerste elken, een stuk of vier met een jong, ze zijn best groot. Als we ons hebben aangesloten in de file het park uit en we zijn er uit eten we nog even wat bij het Western Spaghetti House. De temperatuur is inmiddels gezakt naar zo'n 25 graden heerlijk hoor je kan nu tenminste even buiten zitten.
Zaterdag 18 juli
zon 25 tot 38 graden
We zijn vanmorgen al om 7 uur bij het ontbijt en om kwart voor acht rijden we weg. We verlaten de Grand Canyon via de South Rim een scenic road met veel uitzichtpunten op de Canon omdat we zo vroeg zijn hebben we een prachtig licht op dit hoge maar platte gebergte. Ook de dieptes zijn enorm, er vliegen veel raven en ook spotten we nog een kalkoengier. Ook heb je overal gezelschap van de eekhoorns die bijna bij je komen zitten. Bij Dessert View verlaten we de Canyon nadat we nog even op de Watchtower van het uizicht hebben genoten. Nu gaan we kilometers maken, we rijden door de Painted Dessert met z'n prachtige kleuren. Onderweg komen we allerlei kraampjes tegen waar de Navajo Indianen hun spulletjes verkopen. We zitten nu midden in het gebied van de Navajo's en via Kayenta rijden we de staat Utah binnen om bij Monument Valley te komen. De Navajo's noemen het Vallei der rotsen en dat klopt ook wel overal staan enorme rode rotsen die door de filmindustrie in de gouden tijden van de westerns veel als decor hebben gediend. Hier vandaan gaan we weer een heel stuk dezelfde route terug om te eindigen in Page. Hier overnachten we in een prachtig hotel met een heerlijke keuken.
Zondag 19 juli
Lichte bewolking en beetje regen 25 tot 30 graden
Vandaag gaan vanuit Page eerst naar de Glen Canyon dam in Lake Powell. We verlaten Arizona en rijden Utah binnen, in Kanab stoppen we even om wat foto's te maken, dit is een Mormonenstad en bekend onder de naam Little Hollywood (vanwege de western films). Als we bij Bryce Canyon National Park aankomen is de temperatuur wat gezakt en er valt zelf een spatje regen, geeft niks. Bryce is bekend van de fantastische vormen van de kleurrijke rotsen die door erosie in zuilen omgevormd zijn. Aan de ene kant van de weg blijven we de Canyon zien met al die indrukwekkende rotsen en aan de andere kant van de weg kijk je in een prachtig bos, het is dus droog en groen tegelijk. We rijden de enige weg die er door het park gaat af en het ene punt is nog mooier dan het andere. Er zijn een paar kleine trails om te lopen en daar doen we er nog een van. Bij Sunset Point sluiten we ons bezoek aan Bryce af. We gaan nu richting Zion National Park waar we twee nachten blijven. We komen Zion via de oostkant binnen en zien zo gelijk het gedeelte van het park waar je met de auto doorheen mag. We beginnen met een soort schaakbord in de bergen, dan volgt er een bijna 2 kilometer lange tunnel door de bergen heen. Daarna zijn er weer zulke mooie rotsformaties je blijft oh en ah zeggen. We rijden aan de westkant het park weer uit en dan zijn we bijna in Springdale waar de Pioneer Lodge is. 's Avonds eten we een enorme rib-eye die heerlijk smaakt. Morgen gaan we wandelen.
Maandag 20 juli
Zon 25 tot 30 graden
Vandaag hebben we hele dag om Zion te verkennen. Het park is gedeeltelijk autovrij dus gaan we vanaf ons hotel met de shuttle bus naar de Park entrance om daar over te stappen op de speciale bussen die door Zion rijden. Het is een prachtig systeem bij ieder stop zijn trails sommige lopen rond en andere komen weer bij de volgende stop uit. We gaan eerst naar de Emerald Pools, dit zijn drie pools op verschillende niveaus wij kiezen voor de lower pool, het is een leuke wandeling en gelukkig is er ondanks de droogte toch nog een klein straaltje water, zodat we wel achter de "waterval" langs kunnen lopen. Je voelt je enorm klein tussen al die enorme rotspartijen het is zo hoog en zo groot. Omdat er niet zo veel water in de pools zit gaan we niet naar de upper pools maar lopen we de Grotto trail om na een leuke wandeling weer bij de volgende stop van de bus aan te komen. We rijden terug naar de Zion Lodge om een broodje te eten en de flessen te vullen met water. We stappen weer op de bus naar the Temple of Sinawava om daar de Riverside walk te doen, de wanden van het ravijn komen steeds dichter bij elkaar. We volgen de Virgin River via een verhard pad stroomopwaarts, tot we uitkomen bij de bekende Zion Narrows. Hier is slechts enkele meters ruimte tussen de ruim 600 meter hoge bergwanden. Er is hier een klein strandje naast het water, heerlijk om even pootje te baden of te zwemmen Overal zijn plekken waar je even in de rivier kunt staan (+/- 20 cm diep) maar het koele water is wel even verfrissend. Als we terug zijn bij de busstop is het al bijna vier uur, dus gaan we richting uitgang park, er komen ook heel donker wolken aan. Buiten het park stappen we weer op de andere shuttle bus om bij de Pioneer Lodge weer uit te stappen. We zijn nog niet thuis of het gaat lekker regenen. Dit duur tot een uur of negen. maar als we na het eten van een enorme burger nog even bij de buren gaan kijken die elken ranch hebben is het droog, wel grappig de elken hebben hele grote geweien, die heel fluwelig aanvoelen, en die voelen nog nat aan. Tegen donering van een paar dollar kun je een zak brokken pakken voor de beesten. Ze weten niet beter want ze eten alles uit je hand. Ook lopen er nog een paar bizons met kleintjes erbij maar daar zit wel een dubbel hek voor. Morgen nog even een paar foto's maken.
Maandag 21 juli
licht bewolkt 30 tot 35 graden
Na een veel te stevig ontbijt en een paar foto's van de elken te hebben genomen, verlaten we Zion we vinden dit een erg mooi park. We rijden nu Utah weer uit en komen in Nevada aan (jippie we hebben een uur gewonnen). We rijden door niemandsland er is alleen maar woestijn met wat bergen. We zijn dan ook op weg naar Las Vegas. Om een uur of elf zijn we bij de shopping outlet waar we onszelf op een nog wat leuke, niet al te dure shirtjes fuiven. Helemaal happy ben ik met m'n nieuwe Timberland schoenen, die ik voor nog geen derde van de europrijs heb gekocht. We eten maar weer een broodje bij de Subway, ze blijven lekker. Dan gaan we richting the Strip om het voucher om te ruilen voor de kaartjes voor de show van vanavond. We zijn niet de enige die dat hebben bedacht, het is super druk maar beter nu even in de rij dan vanavond als er van alles te zien is in de stad. We lopen nog even een stukje over the Strip en gaan dan ons hotel opzoeken. We gaan met de auto naar de stad omdat we een beetje buitenaf zitten en het nog erg warm is. De auto parkeren we bij Treasure Island en dan gaan we de Strip weer op. Het is nu nog veel drukker als vanmiddag ook de casino's hebben wat meer bezoekers maar het is er minder druk dan ik verwacht had. Omdat we geen gokkers zijn verbrassen wij onze dollars in The Venetian, hier heb je het idee dat je op het San Marcoplein bent en omdat we daar wel geweest zijn maar nog nooit gegeten hebben doen we dat vanavond. We kijken nog wat rond in "Venetie" en moeten wel lachen om de mensen die in een gondel gaan varen (in een kanaal van +/- 40 cm diep) en een gordel om moeten, raar volk die Amerikanen. Als we weer buiten komen is het al bijna donker en we zien nog net een stukje van de show die bij Mirage wordt gegeven. Dan gaan we terug naar Treasure Island want we gaan naar Mystère van het Cirque du Soleil. Het is een heel mooie show met veel humor en zeer kunstige acrobatiek, fantastisch om ze een keer te zien en zeker als dat dan in Vegas is. Na de show gaan we nog even over de Strip we bewonderen de licht en watershow bij Ceasars Palace en dan gaan we richting auto het is wel goed zo. Las Vegas is ons enorm mee gevallen maar 1 dag is voldoende morgen gaan we weer voor de natuur.
Dinsdag 22 juli
zon 40 tot 52 graden
Na een redelijk ontbijtje bij de Mardi Grass zijn we om negen uur op weg naar Death Valley, het is een eind rijden en het wordt al lekker warm We verlaten Nevada, rijden een klein stukje door Arizona en komen dan weer in California. Death Valley is de heetste, droogste en laagste plek van heel Noord-Amerika. Als we Death Valley in rijden gaan we eerst naar het Zabriskie Point. Je hebt hier een adembenemend mooi uitzicht op een bijna onaards woestijnlandschap, badlands genaamd, maar door dat zon er zo op schijnt heeft het veel kleuren. Het is een wandeling van zo´n vijf minuten, maar omdat het al bijna 40 graden is, is dat lang genoeg. Je doet hier stap zonder een flesje water. Dan gaan we naar de een van de drie overnachtingsplekken in de valley, Furnice Creek. Hier bevind zich de laagst gelegen golfbaan ter wereld. (Wat moet je op een golfbaan als het gemiddeld 50 graden is ????)Het is er dan ook behoorlijk uitgestorven, we zoeken een plekje onder een boom om de meegebrachte broodjes op te eten. Dan rijden we verder naar Badwater, dit is de laagst gelegen plaats op het westelijk halfrond. Hier zijn enorme zoutvlaktes waar je over kunt lopen. Maar het is al ruim 50 graden, dus snel de auto in waar de airco heerlijk koelt. De volgende stop is Devil's Golf Course, dat ziet eruit als een geploegd landschap. Via de Artist Drive, een smalle weg door de bergen van Death Valley, de rotsen hebben hier prachtige kleuren je rood, groen, geel en wit. We rijden langs de Sand Dunes naar Stove Pipes Wells, hier stoppen we even omdat we hier water over straat zien lopen, dat kun je op zo'n droge plek niet begrijpen. Dan beginnen we aan onze "horror" trip de Valley uit. We hebben wel gemerkt dat we diep zaten, maar de tocht over de Townes Pass is erg heftig, zowel voor de chauffeur (Koos) als voor de auto. En het wordt alleen maar warmer de max is 124º F (=51º C). We zijn dan ook wel aan een douche toe als we in Ridgecrest aankomen. we hebben een mooie kamer in de Herritage Inn. 's Avonds gegeten bij Sizzlers, niet helemaal mijn ding, het eten is goed maar ik kan er niet tegen dat je besteld, een bord krijgt, betaald en er gelijk om tip gevraagd wordt terwijl je nog niets te eten hebt. Maar je moet alles proberen.
Woensdag 23 juli
Zon 38º C
Vanmorgen weer op tijd op, en na een lekker ontbijtje met veel fruit en lekkere pancakes gaan we op weg. We tanken de auto weer vol, kopen water en voor nu even naar de Starbuck. Zo we gaan nu op naar Yosimite National Park. We rijden een heel eind langs de Sierre Nevada en komen door leuke plaatsjes als Lone Pine, Big Pine en Bischop dit is de plek van de Paiute Indianen. Bij mammoth Lakes, 's winters is het hier een al ski, gaan we met de shuttle bus naar Devil's Postpile National Monument hoog in het Sierra Nevada gebergte. Hier vormen door vulkanische activiteit bijna twintig meter hoge kaarsrechte basalt palen een enorme muur. Het is hier hartstikke groen en er klettert een leuk beekje langs het wandelpad. Jammer dat we hier niet zo lang kunnen wandelen maar we hebben nog een eindje te gaan. We stoppen nog even bij Mono Lake, Mono Lake is meer dan 1 miljoen jaar geleden ontstaan, het is een van oudste meren van heel Noord-Amerika. Het heeft een oppervlakte van ruim 150 km². Een van de meest opvallende kenmerken is de aanwezigheid van vreemd gevormde kalksteentorens in het water en op de oever. Deze torens worden tufa’s genoemd. We tanken voor de zekerheid de auto nog een keer vol en dan gaan we via de Tioga Pass Yosimite in. We zijn het park nog niet in of het ene uitzicht is nog mooier dan het andere, het is overal zo groen en het water is kraak helder. We zien dan ook al snel een groepje muledeers, (herten). De rotsen zijn enorm hoog en soms heb je het idee dat je er niet tussendoor past. We stoppen ook heel vaak om te kijken naar al dit moois en pas om half acht rijden we het park uit. we blijven 2 nachten in El Portal in de Yosimite View Lodge. Onze kamer heeft riverside en de merced rivier stroomt lekker. Omdat het al laat is halen we pizza en samen met de rosé die we nog in de koelbox hebben we een lekker maaltje op ons balkon.
Donderdag 24 juli
zon 35º C
Vandaag gaan we met de auto naar Yosemite om daar op de shuttle bus te stappen. We gaan lekker wandelen, eerst naar de Yosemite Falls een leuke trail van zo'n 4 km naar de waterval, er zit nog best veel water in ondanks dat het al lang droog is hier. We stappen op de bus en gaan naar Mirror Lake, dit is een leuke trail door de bossen en met veel hoogte verschillen alleen komen we aan de verkeerde kant van het meer uit. Dus besluiten we maar door de beek heen te banjeren want het is niet zo heel diep, zo kunnen we via de andere kant weer terug. Dit is de coca cola route route want de weg is ook voor auto's bereikbaar. Dan is het tijd voor de lunch een lekkere ongezonde burger met frietjes en een grote beker limo (suiker is goed voor de spieren) het is moeilijk om je eten alleen te nuttigen want de eekhoorns hebben ook wel trek. Na de lunch gaan we met de bus naar de Vernall Falls, het is een pittige wandeling want het pad loopt stijl omhoog en het is super warm maar met de nodige pauze's en veel water komen we toch bij de waterval en die is schitterend. Het is heel leuk boven er zijn weer enorm veel eekhoorn die heel brutaal zijn. Gelukkig is er ook een watertap dus we tanken de flessen vol en parkeren onszelf op een rotsblok om even uit te puffen tijdens het eten van een pindacrunch krijgen we ineens bezoek van wel heel brutale eekhoorns maar dat is wel erg leuk. Als we uitgerust zijn gaan we terug, bergop was heftig maar berg af is ook niet mis, arme knieen, maar het gaat wel heel snel. We stappen weer op de shuttlebus naar Yosimite Village waar we nog wat souvenirs kopen en dan gaan we richting de auto. Op het pad richting de auto komen we nog een muledeer tegen die op z'n gemak loopt. Helaas hebben we geen beren gezien misschien is het ook wel te warm, ook komen we niet verder dan twee dode wasberen (roadpizza"s). Terug in de lodge genieten we nog even op ons balkon van het uitzicht. Vanavond gaan we eten in het restaurant en genieten van een enorme prime rib, jammie, jammie.
Vrijdag 25 juli
zon en bewolking 30º en 16º C
Als we wakker worden is het al weer stralend mooi weer en na een goed ontbijtje verlaten we Yosemite en gaan richting San Francisco. Het was de bedoeling om via Mariposa Groove te gaan maar we hebben een foute richting gekozen dus helaas hebben we de Seqouia bomen gemist. Dan maar richting Frisco. We rijden door een vruchtbaar stuk van California er staan veel notenbomen en fruitbomen en ook de aardbeien worden volop te koop aangeboden. Verder is er niet zo veel te zien en we zijn dan ook blij als we een Starbuck tegenkomen. Wat wel apart is dat de temperatuur tot vlak voor de stad hoog blijft maar als we eenmaal de Oakbridge over zijn zien hem zakken en voor we het weten is het nog maar 15ºC, dat valt tegen. We hebben de Tomtom ingesteld op de Golden Gate Bridge om zo een stukje van 47 mile drive te rijden. Dat hebben we geweten we crossen door de straten van Frisco en hebben denk ik over alle heuvels van de stad gereden. Poeh, wat steil zeg eerst omhoog en dan ook weer naar beneden maar wel gaaf. Als we bij de Bridge komen ligt-ie bijna helemaal in de mist dat is wel jammer. We rijden er over heen richting Sausolito. Eigenlijk willen we naar Muir Woods maar het is zo druk dat we de auto ± 4 km verder pas kunnen parkeren en dus gaan we terug op zoek naar ons hotel, gelukkig hoeven we weer niet over al die heuvels heen. We komen vrij makkelijk bij het hotel aan, checken in, zetten de auto in de garage en gooien wat kleding in de wasmachine. Zo nu gaan we naar Fishermans Warff dat is achter het hotel. Het is nog steeds erg koel (zeker bij wat we gehad hebben) iedereen loopt diep in z'n Fleece, maar het is gezellig druk er zijn ook veel straatartiesten. We gaan ons hier nog wel een dag vermaken. 's Avonds hebben we bij Boudin heerlijke Dungeon Crab gegeten, wat een feest zeg lekker flesje chardonnay er bij genieten!
Zaterdag 26 juli
zonnetje 18ºC
Je slaapt wel lekker als het niet zo warm is, en na een heerlijk ontbijt gaan we "warm" aangekleed op stap. Pier 39 is de eerste stop. We zien Alcatraz liggen en er vliegen heel veel bruine pelicanen (zijn echt van hier) die grappige duikvluchten maken. Maar we zijn hier natuurlijk voor de zeeleeuwen, ze zijn gaaf en ze stinken enorm, het is te gek om al die schommelende, schreeuwende, slapende en stoeiende beesten te zien. Het zijn wel tien plankiers vol, geen wonder dat het hier zo druk is. Na de zeeleeuwen gaan we verder kijken wat Fishermans Warff biedt en Pier 39 is wel het leukste er zijn hier allemaal kleine winkeltjes en restaurantjes en het is lekker druk. We lopen nog een eind verder langs de andere pieren, tot we besluiten een Clam Chowder in a broad bowl bij Boudin te gaan eten. Het is heerlijk we krijgen een uitgeholde zuurdesembol gevuld met vissoep. We hebben voor vanmiddag kaartjes gekocht voor een rondrit met een tram. Dit is erg leuk we komen zo door bijna heel de stad, ook nu gaan we weer door de steile straten heen. Bij het Palace of Fine Arts stappen we uit en maken er een rondje door de tuin. Dan gaan we naar de Golden Gate Bridge, hier stappen we ook weer uit er is hier een Ford en als je boven op staat waai je uit je trui, maar je hebt een fantastisch uitzicht op de baai en op de brug. En we boffen want de brug komt uit de mist en dat is-ie toch wel erg groot. de volgende stop is bij de brug nu kunnen we een stukje de brug op lopen wat een heel speciaal gevoel geeft op die enorme brug. Hier na rijden we door het Presidio en dan door het Beverly Hills van Frisco, China Town en het Financial District. We zijn ruim twee uur onderweg geweest en het was erg leuk. We gaan nu naar de Cable Car maar daar is het zo druk dat we dat maar laten gaan. We besluiten om nog even naar The Cannery te gaan, dit is een oude perzikconservenfabriek waar nu allemaal winkeltjes en restaurantjes in zijn gevestigd. Na nog wat rondgelopen te hebben langs de Warf gaan we terug naar het hotel. Na een warme douche gaan we terug naar Pier 39 om te eten. We doen ons weer tegoed aan de lekkernijen die uit de zee komen, zoals oesters, mosselen, garnalen en weer Dungeon Crab wie weet wanneer dit weer op het menu staat. Om een uur of half twaalf gaan we richting hotel, het is nu behoorlijk koel buiten dus geen ommetje meer.
Zondag 27 juli
bewolkt 20 ºC
Vandaag gaan we richting de oceaan, na een weer overdadig ontbijt tanken we auto vol en gaan richting de Californian Coast. We zien nog een keer de Golden Gate Bridge die weer helemaal in de mist ligt. We rijden door de stad en het golden Gate Park om de Pacific Coat Highway te komen die helemaal naar Los Angelos gaat. We stoppen een paar keer om naar de bulderende oceaan te kijken, maar dan gaan we kilometers maken naar Ano Nuevo State Reseve. Hier leeft een grote kolonie zeeolifanten. We parkeren de auto en gaan dan op zoek naar de zeeolifanten het is een pittige maar mooie wandeling door de duinen en door het mulle zand maar dan heb je ook wat er ligt een grote groep zeeolifanten op het strand, het zijn jonge mannetjes die lekker liggen te luieren. Gelukkig zijn er ook nog een aantal aan het zwemmen en aan het stoeien, een geweldig gezicht. Er zijn ook nog twee vrijwilligers die alles over de dieren vertellen en die wijzen ons ook op de zeeotters die een stuk verder in het water aan het dobberen en eten zijn, dit vind ik zo gaaf om zeeotters in het wild te zien, we blijven wel een uur op deze geweldige plek. Maar helaas we moeten nog verder, dus hervatten we onze wandeling terug naar de auto, onderweg zien we nog een paar roofvogels zweven. Na een broodje in Santa Cruz gaan we richting Montery helaas hebben we geen tijd om hier stoppen. De 17 miles drive wacht op ons. Deze route gaat langs allemaal mooie uitzichtpunten langs de kust en door het bos. We zien weer heelveel zeeleeuwen en ook nog een groepje zeehonden die liggen te dutten op het strand, erg leuk alleen het stink enorm bij al die beesten. Na een stop bij the Lonely Cipress gaan we richting Carmel. We hebben ons vandaag wat verkeken op de afstanden het is al bijna vijf uur en we hebben nog zo'n 200 kilometer te gaan. Dus pakken we de snelweg onderweg nog even wat gegeten en dan gaan we richting Santa Maria. Het is al half tien als we daar aankomen, we hebben een mooi hotel morgen maar eens kijken hoe het hier bij daglicht uitziet.
Maandag 28 juli
zon 21 ºC
We hebben heerlijk geslapen ondanks dat we naast de fontein sliepen, je kan maar moe zijn. Na een goed ontbijt vertrekken we weer Santa Maria is nou niet echt de place to be. Omdat Macey's ook nog dicht is gaan we de kust weg weer opzoeken onze eerste stop is Santa Barbara. Dit is een leuk plekje aan de oceaan. We parkeren de auto lekker makkelijk langs het strand en gaan aan de wandel. In het strandmeertje zitten de vrienden (bruine pelikanen) van Koos hem al op te wachten. Langs de boulevard is een leuke baan voor skateboarders en bikers gemaakt, en daar wordt ook flink gestunt leuk om te zien sommige zijn heel goed andere jammer genoeg niet. Dan gaan we de pier op, dit vind ik erg leuk zo'n oude houten pier met restaurantjes, winkeltjes en vissers. jammer dat er gewoon auto's overheen mogen rijden. We blijven nog een poosje kijken bij de vissers die ook hier gezelschap hebben van de pelikanen. We verlaten santa Barbara om naar onze laatste stop te rijden Santa Monica. Hier hebben we een super mooi en luxe hotel met valet parking en kofferservice we sluiten de reis in steil af. The Gregorien Hotel ligt aan de boulevard en als we onze spullen hebben achtergelaten trekken we de korte broek aan en gaan naar de beach, helaas is het geen echt strandweer maar we moeten natuurlijk wel met onze voeten in de oceaan hebben gestaan. Het is nog een flinke worstelpartij door het mulle zand om bij het water te komen maar het is ook wel lekker. Het water is erg koud en er zijn behoorlijke golven, vandaar dat er niet zo veel mensen in zee zijn. Het is lekker druk en we lopen een eind over het strand richting de pier, ja ook santa Monica heeft een pier met veel kermis vermaak erop. Ik vind de pier in Santa Barbara leuker. We fuiven ons zelf nog maar eens op een lekkere icecoffee bij en van de vele "coffeeshops". Terug in het hotel is het genieten van de mooie badkamer en de supergrote handdoeken. Vanavond gaan we nog een keer culi culi eten. Bij Ocean Avenue doen we ons te goed aan alles wat uit de zee komt, we beginnen met oesters en dan van die heerlijke poten van de kings crab. Mij hoor je niet zeggen dat je in de USA slecht eet. Dit luxe maal was ook onze laatste dag. Morgen vertrekken we weer.
Dinsdag 29 juli
zon 22 ºC
Vanmorgen uitgeslapen en daarna de tassen opnieuw gepakt. We hebben toch weer de nodige rommel bijelkaar vergaard deze twee weken. Als alles ingepakt is gaan we een ontbijtje happen, op het terras genieten we van een lekker eitje en wat pancakes. Dan is het tijd om te vertrekken, de auto wordt gehaald de tassen erin gestopt. We verlaten Santa Monica en gaan richting Hollywood omdat het vliegtuig pas laat in de middag vertrekt kunnen we best nog even naar de Walk of Fame gaan. We parkeren de auto en gaan aan de wandel overal liggen de sterren in de grond gemetseld met bekende en onbekende sterren. We zoeken de ster van Michael Jackson maar die vinden we pas als we al weer in de auto zitten. Bij de het kodak Theater lopen allerlei "bekende" filmhelden, zoals Spiderman, Kermit e.v.a. We gaan nog even het shopping centre in omdat je daar vanaf de tweede verdieping de bekende tekst Holywood in de bergen ziet staan. Zo hebben we toch nog een klein stukje van Los Angeles gezien. We gaan nu richting de Hertz om de auto in te leveren, dit gaat heel makkelijk en ook de shuttle bus naar de luchthaven is al ter plekke. We zijn dus ruim op tijd, en kunnen gelijk de bagage afgeven en inchecken. Na de nodige controles zijn we eindelijk door de douane en kan het wachten beginnen. LA LAX is zeker geen Schiphol. Maar we kunnen nog ergens een pizza scoren en ook Starbuck is aanwezig dus de laatste koffie beker wordt gekocht (de kleinste en de duurste van de hele reis). Als we gaan boarden blijkt dat het vliegtuig weer eivol zit dus geen 3 stoelen voor samen. We hebben een snelle vlucht en al om 12.00 uur landen we in Amsterdam. We hebben weer een geweldige reis gemaakt, het gedeelte van de USA waar we geweest zijn is erg mooi, de mensen zijn erg aardig, ik zie ons nog wel een terug komen in de Verenigde Staten.