|
Berlou 2010
Vrijdag 2 juli Vanmorgen om 7 uur vertrokken want het beloofd een zeer warme dag te worden. We rijden via Antwerpen richting Lille als het al lekker warm gaat worden. Voor Parijs beginnen we vast aan de meegebrachte broodjes. En om een uur of half twaalf beginnen we aan de Franciliene (rondweg om Parijs) het is erg druk bij alle op en afritten en halverwege besluiten we de A86 te nemen, of dit een verstandige keuze was zullen we nooit weten maar ook hier is het super druk. Om half twee zijn we eindelijk voorbij Parijs, tijd voor een bordje spaghetti (traditie) maar helaas het wegrestaurant is overvol en erg onsmakelijk, maar we hebben nog broodjes en mini tomaatjes dus de laatste proviand wordt ook verslonden. We gaan nu richting Orléans om dan af te buigen richting Bourges naar Riom. Het is inmiddels zo’n 35˚C lekker warm dus. We krijgen vlak voor we stoppen nog een paar minuscule regenbuitjes. Om een uur of zes zijn we eindelijk bij de Campanile waar we zullen overnachten. Na een verkwikkende douche zien we op tv dat het Nederlands elftal gewonnen heeft van Brazilië (leuk!), dus we kunnen gaan eten. De stokbroodmeter en de wijnmeter kunnen gestart worden. Na het eten val ik gelijk in slaap in onze heerlijke koele kamer.
Zaterdag 3 juli Lekker geslapen zeg! Eerst een lekker ontbijtje en dan geen we weer en route. We rijden om Clermont-Ferrand heen richting Vierzon en om een uur of twaalf zijn we bij de brug voor Millau, er is een bezoekerscentrum en je kunt naar een verhoging lopen zodat je een goed zicht op de brug en het dal waar die overheen loopt hebt. Door de warmte is het een pittig klimmetje maar zeker de moeite waard. Onderweg hebben we al broodjes gekocht voor de lunch en die eten we dan ook hier maar op. En dan gaan we de brug over voor het laatste gedeelte van de reis. De navigatie geeft aan dat we bij Lodeve de snelweg af moeten. Achteraf niet zo’n goed idee want we moeten nog zo’n 75 kilometer over witte en gele wegen, als we Bedarieux en Lamelou-les-Bains gepasseerd zijn zien we eindelijk een bord met Berlou en buigen we af naar “beneden” de witte weggetjes verder volgend via allerlei kleine dorpjes komen we dan eindelijk in Berlou. Het huis van Mme Llanas is snel gevonden en ze loopt met ons mee naar La Bouzigue. Het is een schitterend huis, van alle gemakken voorzien en brandje schoon. We worden verwelkomd met een lekkere fles rosé en een pot zelfgemaakte jam (erg lekker). Dan gaan we snel de auto uitpakken en de spulletjes een plekje geven. Even een boodschappenlijstje maken en dan gaan we naar St Chinian, daar is de dichtstbijzijnde supermarkt, even de eerste dingetjes en een brood voor morgen. En dan gaan we genieten van onze vakantie.
Zondag 4 juli Heerlijk geslapen, de zon lacht ons al toe op het terras, dus buiten ontbijten. En dan naar de zondagmarkt van Saint Chinian. Het is al lekker druk in het dorpje, we beginnen met een noisette (kleine koffie) op het terras onder de platanen, dit is genieten!! En dan gaan we markt op, het is een ruim gesorteerde markt met heel veel groente en fruit. We hebben dan ook in no time de tas vol met lekkernijen, mooie grote olijven, heerlijke tappenade, kleine franse worstjes enzovoort. Voor het diner nemen we een lekkere gegrilde boerenkip mee. Waar we wel erg lang voor in de rij moeten staan, maar hij is het waard. Omdat het erg warm is besluiten we de lekkernijen zo snel mogelijk thuis te brengen. Na de lunch installeren we ons op het terras in een luie stoel met een goed boek en veel koel water. Zo komen we de middag wel door.
Maandag 5 juli Vandaag gaan we de koelkast voor 2 weken volgooien. Na de koffie vertrekken we met alle koeltassen en blokken richting Beziers. We rijden naar een groot Centre Commercial en slaan flink in. In Berlou is nl. alleen een cave en een restaurant. De broodbus komt wel iedere dag maar dan is het al een uur of elf, dus halen we ons broodje lekker vers bij een bakkertje in St. Chinian. Omdat we de nodige versproducten hebben en het nu al ruim 25 graden is, laten we de lunch buitenshuis maar even schieten. Thuis genieten we van een broodje met tonijn, erg lekker! Na de lunch gaan we een bezoekje aan de cave brengen, we kopen wat rosé en witte wijn en ook nog een flesje rood allemaal AOC St. Chinian en nog een fles ‘siroop’ voor de kir. Na dit loopje besluiten we nog wat aan onze teint te werken en een beetje Tour te kijken. Het is geen weer om iets te ondernemen zo warm is het. ’s Avonds genieten we van de mosselen die we meegebracht hebben, lekker wit wijntje uit de cave erbij, Vive la France.
Dinsdag 6 juli Vandaag gaan we de toerist uithangen, na het ontbijt op het terras en een kopje koffie vertrekken we. We rijden richting Beziers om naar de Neuf Ecluses in Fonserannes te gaan. De negen sluisjes liggen in het Canal du wijs zijn heel oude kleine sluisjes die trapsgewijs er voor zorgen dat je het hoogte verschil kunt overbruggen. We hebben geluk ze gaan niet omhoog schutten, twee boten, waarvan er één een onervaren schipper op een houseboat is. Heel grappig om te zien, wel stoer om door de sluizen te gaan (anders kan je natuurlijk ook niet verder). De volgende schutting heeft een hele grote boot die net alleen in de sluis past. Als alles er door is houden we het voor gezien, we zijn al vaak hier geweest maar het blijft ontzettend leuk om te zien. We besluiten te gaan lunchen in Cap d’ Agde en ook hier is sinds 2004 niets verandert. De bootjes liggen nog in de haven en de terrassen zitten nog vol we herkennen nog veel restaurants van ons vorige verblijf. We gaan bij Le Vivier een lekker visje eten. De loup en de daurade zijn prima en de witte wijn smaakt ook best. We hebben de strandspullen meegenomen en volgen het advies van meneer Top op om naar Valras-Plage te gaan. Ook dit kennen we maar we zijn er nooit naar het strand geweest. Het strand is heerlijk maar de zee is zo enorm koud dat ik wel door ga maar niet ga zwemmen.
Woensdag 7 juli Vanmorgen staat de zon alweer hoog aan de hemel, het belooft weer een warme/hete dag te worden. Na een lekker gezond ontbijtje met een vers stokbroodje besluiten we er weer een luie dag van te maken. Beetje zonnen, lezen en Tour de France kijken. De koelkast en de vriezer liggen vol met heerlijkheden dus we hoeven niet zo nodig ergens naar toe, vakantie is vooral doen waar je zin in hebt. Nu wij hebben nergens zin in vandaag.
Donderdag 8 juli Vandaag ben ik jarig!! Wat een feest, traditiegetrouw maken we een engels ontbijt met eieren, spek, worstjes en mijn favoriet witte bonen in tomatensaus. Zo dat is een goed begin van de dag, we kunnen nu wel naar de markt. Op donderdag is er ook markt in St. Chinian niet zo groot als op zondag, maar de cashewnoten zijn op donderdag niet te versmaden, wat een kanjers. We slaan gelijk nog wat groente en fruit in, maar ook hier is de keuze wat minder dan op zondag. Kopje koffie op het terras ’t is hier fantastisch. We lunchen thuis en duiken smiddag weer in een goed boek. Het is weer zo warm dat we eigenlijk geen zin hebben om op pad te gaan. Omdat het toch een beetje feest is gaan we ‘s avonds uit eten bij La Calèche in St. Chinian. Als we er om bij half negen aankomen is de zaak nog helemaal leeg maar we besluiten toch naar binnen te gaan en we worden niet teleurgesteld. We eten lekkere oesters met een glaasje witte wijn, gevolgd door eendenborst met honingsaus, lekkere worteltjes (ook met honing) en aardappelgarnituur klein feestje. Omdat we niet zulke toetjes mensen zijn sluiten we af met een kopje koffie. Dit is echt een leuk zaakje, dat blijkt ook wel want na ons komen er nog veel meer mensen en als we weggaan is het lekker druk, eten we dan toch nog te vroeg? Terug in La Bouzigue trakteren we ons zelf nog op een heerlijke champagne met van die hele grote cashewnoten een smakelijk afsluiting van m’n verjaardag.
Vrijdag 9 juli Vandaag gaan we op pad! Na een ontbijtje zijn we voor tienen al vertrokken. We gaan een tochtje langs de Orb maken. We gaan eerst naar Roquebrun hier is weer een heel klein lokaal marktje. Vanaf de brug voor Roquebrun heb je een mooi zicht op de stad, het is maar een klein dorpje. We rijden verder richting Olargues, dit ligt niet aan de Orb maar aan de Jaur. Olargues is een leuk dorpje met ronde bruggetje en veel geplaveide straatjes. De Duivels brug is spectaculair net als de oude kerk en de klokkentoren, die toegankelijk zijn via de smalle oude straatjes. Het is een leuk tochtje en na de lunch besluiten we naar het Oppidium d’Ensérune te gaan. Het weer is vandaag zowaar een beetje twijfelachtig dus gaan we er weer op uit. Het Oppidium ligt bij Nissan–lez-Ensérune en verder is er ook niets speciaals te zien. We zijn wel eens in het oppidium geweest, dus resten van de pré-Romeinse stad laten we voor wat het is. We gaan eigenlijk voor het uitzicht op het drooggelegde meer van Montady, bijzonder hoe de geometrisch perfecte wijngaarden om het vroeger meer geordend zijn. We gaan ook nog even bij de Tunel de Malpa kijken. Dit is een smalle tunnel in het Canal du Midi.
Zaterdag 10 juli Vandaag is het weer echt luier weer, dus meer aktie dan een brood kopen zit er voor vandaag niet in. Maar lekker met en boek in het zonnetje, of binnen als het te warm wordt is niet verkeerd. We hadden nog even het plan om naar de rivier te gaan, maar de luiheid heeft het gewonnen. ’s Avonds gaan we uit eten bij Le Faitout, Berlou is een dorp van niets maar wat een restaurant, de website zag er veelbelovend uit, het terras is als op de foto’s en het eten is fantastisch. Vanavond is er ook feest op het plein voor Faitout dus het is gezellig druk overal. Het is nog heerlijk weer dus we eten op het terras, heel gezellig, maar misschien moeten ze eens investeren in nieuwe stoeltjes, wat een pijnbankjes. We gaan voor het 5 gangen menu met wijnarrangement en we worden niet teleurgesteld. We krijgen eerst een lekkere amuse van scheermes, die het goed doet bij het glaasje cartagena waar we mee beginnen, Het menu bestaat uit ganzelever, scampi’s, ossenhaas, kaasplankje en een leuk toetje van kleine taartjes e.d. Hulde aan de kok die aan het eind van de avond nog even aan tafel komt. Het is voor herhaling vatbaar, alleen die stoeltjes!!
Zondag 11 juli Het is weer zondag en gelukkig is de koelkast bijna leeg evenals de fruitschaal. Dus gaat de tas mee en vertrekken we naar de markt in St Chinian. Eerst maar even een kopje koffie op het terras. Het aanbod aan groente en fruit is weer enorm, en ik laat me verleiden om een potje (veel te dure) lavendelhoning te kopen. Omdat we ook nog vlees hebben kunnen we niet te lang blijven. Na de lunch gaan we naar de Orb om een beetje zwemmen en te zonnen, want het is weer goed warm. Bij Roquebrun vinden we een mooi plekje, hier houden we het wel even uit. We moeten op onze slippertjes naar de rivier want de keien die hier liggen zijn erg onaangenaam voor je voetzolen. Het water in de Orb is best wel erg koud dat zal wel door de flinke stroming komen. Helaas is de rivierbodem ook niet van fluweel dus proberen we met slippertjes aan te zwemmen, dat is topsport maar het is wel erg lekker in het water. Als we weer aan de ‘wal’ zijn trekt de lucht een beetje dicht maar het is nog erg lekker. We laten ons dan ook op ons gemak opdrogen. Omdat Oranje in de finale van het WK staat eten we met het bord op ons schoot voor de tv. Het is natuurlijk een waardeloos einde geworden en vanavond balen we maar morgen gaan we over tot de orde van de dag nl. vakantie vieren
Maandag 12 juli We zijn al vaker in deze omgeving geweest en als we in de ‘buurt’ zitten halen we altijd een doosje Picpoul de Pinet bij Cave l’Ormarine. Vandaag gaan we naar Sète, ook her zijn we al vaker geweest maar de haven en de straatjes achteraf zijn altijd weer leuk om te bezoeken. Gelukkig hebben we een goede timing en komen we rond lunchtijd in Sète aan. Dus eerst maar een kleine fruits de mer en een lekker visje eten. Je kan bijna niet kiezen waar je gaat eten zoveel keus is er. Na de lunch en een kleine stadswandeling rijden we naar het hart van de oesterteelt, Bouzigues aan het Bassin de Thau, ondanks dat we net geluncht hebben loopt het water in je mond als je al die heerlijk heden ziet. Hier gaan we van de week een keer eten. Behalve de oesters heeft Bouzigues niet veel maar als je van oesters houdt is het top. De volgende stop is Pinet op naar de wijn. Het is een leuk tochtje naar Pinet en gelukkig kunnen de Cave l’Ormarine snel vinden hier is niets verandert sinds 2004. Gelukkig is de Carte Noir nog steeds verkrijgbaar maar we kopen ook nog wat andere lokale sapjes, oa een fles cartagena, ik had hier nog nooit van gehoord, totdat ik van de week het boek van Patrick Moon – Een jaar in de Languedoc gelezen heb en bij Le Faitout geweest ben, ben benieuwd of het in Nederland ook zo lekker is. Als we onze aankopen gedaan hebben besluiten we via de péage terug te gaan.
Dinsdag 13 juli Jaren geleden hebben we flamingo’s in hun natuurlijke omgeving gezien, dit was in de buurt van La Grande Motte. De Camargue vinden we te ver weg maar in de reisgids staat dat er bij Sigean ook flamingo’s zitten.dus vertrekken we vanmorgen op tijd naar het Etang de Bages et de Sigean. Dit is een enorm “meer” en we rijden over een smal weggetje land het etang en ja hoor de flamingo’s zijn er in grote aantallen, net als de zilverreigers en de zeemeeuwen. We klauteren wat rond om zo dicht mogelijk bij de vogels te komen want helaas zijn we de superlens van de camera vergeten (dom, dom) maar we kunnen ze toch wel goed zien, het is weer erg warm en het stinkt ook wel een beetje naar flamingo maar o wat vind ik het weer leuk. We rijden nog door Bages een klein dorpje dat aan de rand van het etang ligt. Sigean kennen we wel en dus rijden we door naar Port-la-Nouvelle (nooit van gehoord) vroeger was het een klein vissersplaatsje, nu is het een echte handelsstad geworden maar er wordt ook nog volop gevist en doordeweeks is het om een uur of vier een en al bedrijvigheid aan de visafslag. We gaan hier eerst maar eens lekker lunchen in een restaurantje dat een overdekt terras heeft met nevelsproeiers, dat is geen overbodige luxe want het is erg warm. Na een half dozijn oesters storten we ons op een lekkere pan mosselen, ze blijven in Frankrijk toch het lekkerst, glaasje picpoul er bij. Kopje espresso toe we kunnen weer even verder. Als we de zwemspullen hebben gehaald en omgekleed zijn gaan we een poosje naar het strand. De zee is hier heerlijk van temperatuur echt een stuk aangename dan bij Valras-Plage. We hebben een lekker middag op het strand. En om een uur of vijf gaan we weer richting Berlou eens kijken of er nog iets in de koelkast ligt voor vanavond. Hopelijk kunnen we vanavond een poosje buiten zitten zonder dat we worden aangevallen door de muggenbrigade.
Woensdag 14 juli Vandaag is het 14 juli, de nationale feestdag in Frankrijk. Na een lekker ontbijtje en wat huishoudelijke klusjes besluiten we s'middags naar St Chinian te gaan in de veronderstelling dat er wel wat te doen zal zijn. Nou nee dus in het dorp is zo rustig als Staphorst op zondag. Zelfs op de terrasjes bij de markt is weinig te beleven. Jammer dan gaan we terug. We gaan naar de oriëntatietafel bij Berlou, we zijn al 1 ½ week langs het bord gereden dus nu gaan we maar eens kijken. We moeten over een smal steil weggetje en dan is er tussen de wijngaarden ineens een een heel leuk uitkijkpunt rondom, het is vrij helder ondanks de warmte en we kunnen best ver kijken. Nog wat leuke foto’s maken voor de site en het album. Ook in Berlou gaan we de toerist uithangen, want het is tenslotte een heel leuk dorpje. Terug in La Bouzigue krijgen we bezoek van de buur hond. Zo grappig we weten dat hij regelmatig langs komt maar dat gaat altijd zo geruisloos dat je steeds schrikt als hij naast je staat, mal beestje.
Donderdag 15 juli Eerst even naar de markt voor die heelrijke grote cashewnoten, lekker voor als we zaterdag weer naar huis moeten, maar daar denken we nog niet aan. We gaan vanmiddag lunchen in Bouzigues, als zo dol op fruits-de-mers bent als wij, dan moet je naar Bouzigues. We zijn nu over de péage gegaan want van de week stonden we erg in de file bij Adge. Nu zijn we er al voor 12 uur. De bedoeling was om bij Jardin de Mer te eten maar die blijkt gesloten te zijn i.v.m. 14 juli was de wekelijkse sluitingsdag gewijzigd, geeft niets het is geen wereldstad maar er keus genoeg om te eten. We genieten dan ook erg van onze zeevruchten. Na deze heerlijkheden besluiten we een plekje te zoeken aan het strand we rijden toch via Sète terug en dan heb je kilometers kust. Ook hier is het weer een feestje om in zee te duiken, lekkere temperatuur niet te veel stroming je voelt je als een vis in het water (ha, ha). We blijven lekker aan het strand tot een uur of vijf en kopen op terug weg bij de super wat verse paella altijd goed. Vanavond hebben we geluk de vliegende brigade is elders, dus we kunnen lekker tot een uur of elf buiten zitten.
Vrijdag 16 juli Wat gaan 2 weken toch snel voorbij, vandaag de laatste dag in Berlou het is weer mooi weer dus gaan we naar het strand en waar maakt niet uit als het maar Bouzigues in de buurt is. Onderweg komen we langs een enorme Decathlon dus daar gaan we even stoppen ik wil graag een nieuwe spinbroek en die hebben ze daar wel. Koos fuift zichzelf op een nieuwe zwembroek voor straks in Kenia. Wat is Frankrijk zonder wijn? Geen idee dus slaan we nog wat flesjes rosé in voor thuis. Gelukkig zijn we voor lunchtijd in Bouzigues en we eten vandaag de grootste oesters die ik ooit gezien hebt, 12 stuks en lekker dat kan je niet uitleggen. We genieten ook nog van een heerlijke zeeduivel en een dorade wat komen er toch een lekkernijen uit de zee zeg. Na deze afscheidslunch gaan we richting Frontignan en hier zoeken we een plekje op het behoorlijke drukke strand maar het lukt en niet veel later liggen we weer in de zee te plonzen, weer lekker water en een heerlijk zonnetje we zijn zo waar nog een beetje bruin geworden de laatste week. Omdat we nog moeten pakken en morgen niet te laat weg willen breken we om een uur of vier op en gaan richting Berlou, we scoren nog even een pizza in de supermarkt en dan laten we de Middelandse Zee weer achter ons. Thuis gaan we maar gelijk pakken en na een groot uur zijn we klaar. We hebben het erg fijn gehad hier en komen zeker nog eens terug in de hoop dat het dan wat minder warm is want van het plan om te gaan wandelen is weinig terecht gekomen.
Zaterdag 17 juli Vanmorgen om half acht nog even bij madam Llanas lang geweest om de sleutel af te geven en gedag te zeggen. Dan gaan we kilometers maken want het is de bedoeling om tot Parijs te komen. Het is niet zo druk onderweg en op en enkel buitje na is het lekker weer om te rijden niet te warm soms zelf een beetje fris. Om een uur of zeven zijn we in Mesnil, het hotel ligt vlak bij het Charles de Gaulle Airport. We zien de vliegtuigen af en aan vliegen maar gelukkig hoor je er niets van. Na een hapje gaan we vroeg slapen want van een dag autorijden wordt je niet echt fit.
Zondag 18 juli Vanmorgen weer op tijd wakker en dan het laatste stukje. Het is weer niet druk aan onze kant dus kunnen we lekker doorrijden en na een broodje onderweg zijn we om een uur of twee weer thuis. En kunnen we terug kijken op een erg leuke vakantie.
|
