Kenia oktober 2004

Safari en strand

Dinsdag 5 oktober 2004

Na ruim een half jaar voorpret, vertrekken we eindelijk. De wekker loopt om 6:00 uur af, en om 7:00 uur vertrekken we naar Schiphol. Coby brengt ons weg, we hebben gelukkig geen file’s dus we zijn mooi op tijd. We kunnen gelijk inchecken en hebben gelukkig geen overgewicht. Eerst maar even een ontbijtje eten en wat tax-free inkopen doen. Om 10:45  uur vertrekt de Boeing 777, de Albert Plesman, richting Nairobi. Het is 8 uur vliegen en we hebben dus een dagvlucht, maar dat is alles meegevallen.

Het leuke is wel dat je nu iets ziet als je naar beneden kijkt, o.a. de oase’s in de Sahara. Verder een beetje lezen, regelmatig een hapje en een drankje, en wat erg leuk is, iedereen heeft z’n eigen beeldscherm, dus kun je kiezen uit films, documentaires, muziek en spelletjes. We landen om 19:45 lokale tijd op Yomo Keniyata airport, en dat is precies op tijd. Vanaf nu gaat alles pole pole. Als we de tassen hebben gaan we op zoek naar de agent van Travel Trend. En dan is het wachten tot iedereen in het juiste minibusje zit en kunnen we naar het Stanley Hotel in Nairobi. We hebben een mooie grote schone kamer, en omdat vliegtuigvoedsel niet zo voedzaam is gaan we eerst nog even eten in the Torn Tree bar. Het is lekker druk want hier

komt de hele safari scene bijeen. Nu nog even de tassen overpakken, zodat er 1 tas naar het Leopard Beach hotel in Diani kan, en er 1 meegaat op safari. Nog even douchen en dan slapen want morgen om 8:00 uur vertrekken we naar de Masai Mara.

Woensdag 6 oktober 2004

Om half 7 gaat het wekkertje. We hebben heerlijk geslapen ondanks het rumoer buiten en de botsing midden in de nacht. Even douchen en op zoek naar het ontbijt. Nog even wat foto’s gemaakt van het hotel en de straat. En dan vertrekken we om even over achten voor een lange rit van zo’n 400 km naar het Mara Sarova Camp in de Masai Mara. De route gaat van Nairobi, via Limuru, Kijabé en Narok [een echte masai stad] naar Masai Mara. We maken 2 stops onderweg om te roken, te plassen en water te kopen en maken kennis met de Kenianen een behoorlijk opdringerig volkje, we worden gek gezeurd om euro muntjes, die ze later weer willen wisselen voor papier geld [slimme jongens]. Rond 13:00 uur komen we bij de Sekenani Gate aan en dan zijn we echt in de Masai Mara, we hebben onderweg al heel veel wild gezien zoals: zebra’s, giraffen, Thompson gazelle’s en impala’s. Bij de gate worden we verwelkomd door een enorme groep masai vrouwen, die weer van alles willen verkopen. Hier moet ik nog wel even aan wennen. Nu is het nog maar een paar minuten naar het tentenkamp waar we de komende 2 dagen blijven. We worden verwelkomd met een drankje, en naar onze tent gebracht. We hebben tent 67 aan het eind van het kamp. Het is een super luxe tent met stroom, warm en koud stromend water en een douche en toilet, dus niks “kramperen”. Voor de tent is een enorme veranda met heerlijke stoelen en we zitten pal naast de drinkpoel, jammer van het stroomdraad. In de boom waar we op kijken zitten een paar maraboe’s en later ook nog gieren. We gaan eerst lunchen, een heerlijk warm en koud buffet. Dan even genieten van uitzicht op onze veranda en even uitrusten. Om 16:00 uur gaan we op game-drive. We hebben een leuke groep van 7 mensen, Corine en Marco een jong stel uit Amsterdam, Wil, Marijke en Lidy, 3 dames die al over de hele wereld gezworven hebben en wij zelf, 0nze chauffeur en gids heet Yumo [dit betekend vrijdag]. Als we aankomen voor de game-drive is het dak van het busje omhoog gedaan, zodat we achter in kunnen staan en zo het wild kan spotten, omdat we met 7 zijn gaat er om de beurt iemand voorin zitten. Als we het camp uitrijden staat er een giraffe, dit brengt volgens Yumo geluk op de safari. Nou dat is waar, we hebben al 4 van de big-five gezien. Een enorme kudde olifanten, heel veel leeuwen, ook nog 2 vrouwtjes met welpen van ± een half jaar oud, onwijs veel impala’s en Thompsons gazelle’s. Een serval, jammer dat-ie dood was, hij hing in een boom bij een gazelle, waarschijnlijk is heeft hij de gazelle willen stelen en is toen betrapt door een luipaard [dit is Yumo’s versie]. Verder hebben we wrattenzwijnen, jackhalzen en mannetjes leeuw gezien. En ja hoor hoog boven in de boom hing ook weer luipaard. Nog wat topi’s, hartebeesten en wat vogels gezien, en op weg naar het kamp kwamen nog een kudde buffels tegen. Om half acht zijn we terug, even lekker douchen en naar het restaurant voor het diner. Er is weer een warm en koud buffet en bij de kok kun je ook nog vlees of kip klaar laten maken, lekker flesje wijn erbij ’t is goed zo. In de bar kun je nog koffie halen. En om een uur of tien weer richting tent. Je kunt hier vrij door het kamp lopen, bij de tent nog even genoten van het “geknor” van de kudde buffels die bij poel zijn om te drinken, jammer dat je niet kunt zien in het donker. Om een uur of elf naar bed, want morgen is het weer vroeg dag.

Donderdag 7 oktober 2004

Vannacht lekker geslapen in de tent. We hebben nog een groep olifanten bij de drinkpoel horen trompetteren. En om 6 uur is het opstaan, even nog een kop koffie gedronken en om half 7 begint de game-drive. Op weg naar de koffie kwamen we al 4 dikdik’s tegen dus het begint alweer goed. Het is nu nog een beetje fris. Als we weg zijn komen we al snel een groep olifanten tegen, met op de achtergrond een hete luchtballon, dit staat ook op ons verlanglijstje, maar helaas niet op onze bankrekening. De leeuwin die we dan zien ligt heerlijk aan een  “verse” gnoe te knabbelen, zo gaat dat in de natuur. En dan komen we cheetah ’s tegen, dit is de eerste keer dat we die in het wild zien. Weer een groep buffels en veel impala’s en gazelle’s gezien en ook weer giraffen, het is hier net een super safaripark. Om half 9 zijn we terug in het kamp en gaan een lekker ontbijtje scoren. Na het uitgebreide ontbijt gaan we op bezoek in een masaidorp. Yumo heeft dit geregeld, maar als we er komen staat het er vol met minibusjes. Gelukkig weet hij nog een ander dorp waar we welkom zijn. Bij dit dorp zijn we het enige bezoek. We worden verwelkomd [na betaling natuurlijk] met dans en zang van de mannen. Dan worden we rondgeleid. Ze wonen met zo’n 200 mensen in dit dorp, dat bestaat uit een rond “plein”, met allemaal hutten er omheen,  waar overdag wordt geleefd en waar ’s nachts het vee loopt. Het stinkt er enorm naar mest, en het barst van de vliegen. De openingen tussen de manyatta’s [hutten] worden ’s avonds met distels e.d. afgesloten om hun vee te beschermen tegen de roofdieren, vooral leeuwen. We zijn ook in een manyatta geweest en het is er erg benauwd, heel klein, pikdonker, alleen een klein ‘ventilatie’ gaat je boven in de woon-, slaapkamer annex keuken. Op het plein zien we hoe je vuur maakt met 2 soorten hout. De mannen kunnen nog even laten zien hoe sterk ze zijn door een bos hout te verplaatsen, dit wordt hier door de vrouwen gedaan. Ook hebben we nog een voorstelling gekregen waar in de masai mannen laten zien hoe hoog ze kunnen springen. We hebben ons suf gefotografeerd. Tot slot worden we heel subtiel naar een ander pleintje gebracht en daar is-ie dan de souvenir uitstalling. We kopen er natuurlijk de nodige spulletjes, wat leren boekenleggers met dierenfiguren, een kralen armbandje en een mooi masker voor Coby. Na wat heen en weer gepraat over de prijs, altijd te veel, krijgen we nog een zang en dansvoorstelling van de vrouwen. En nemen we afscheid van deze aardige mensen. Op de terugweg naar het kamp zien we weer heel veel gazelle’s, ze worden al gewoon. In het kamp gaan we eerst maar eens lekker lunchen, en dan hebben we vrij tot 16:00 uur. Dus even lekker luieren, wat lezen en het dagboek bijwerken. En dan gaan we weer op game-drive, het was een geweldige tocht, we hebben veel dieren gezien. Olifanten, buffels, struisvogels. Langs de weg lag een klipspringer, maar die ging er snel vandoor. We hebben weer 2 groepen leeuwen gezien, een groep met jongen en een stel wippende leeuwen [helaas geen geluid bij de foto opgenomen]. We zaten met de bus tussen een enorme kudde met gnoe’s, zebra’s, elanden, gazelle’s, topi’s en hartebeesten. We hebben nog een hyena gespot en op weg terug zijn we nog 2 cheetah’s gevolgd. Na nog een eenzame olifanten bul gezien te hebben was ook deze game-drive afgelopen. Om een uur of zeven zijn we weer terug. Na het eten nog even buiten koffie gedronken, er was nog een optreden van een Masai groep, maar na vanmiddag leek dit erg gemaakt. We hebben nog even voor tent gezeten, en als we in bed liggen waait het behoorlijk, wat een geweldig geluid geeft tegen het tentdoek. Gauw slapen, want morgen vroeg vertrekken we naar Lake Nakuru.

Vrijdag 8 oktober 2004

Vanmorgen ging de wekker weer om 6:00 uur. En op weg naar het ontbijt kwamen we de dikdik’s weer tegen nog even schuw als gisteren. Ook stond er een olifant heel dicht bij in de struiken. Na het ontbijt zijn we om stipt 7:30 uur vertrokken. Bij de gate hebben we enige vertraging omdat Yumo niet meer wist waar hij de kaartjes had gelaten om de Masai Mara te verlaten, maar na enig speurwerk zijn ze toch weer terecht. We gaan de zelfde hobbelige weg terug, tot aan Matathia en dan gaan we via Lake Naivascha en Gigli naar Lake Nakuru N.P. Onderweg zien we weer heel veel wild o.a.: zebra’s, gazelle’s en een secretarisvogel. Het is een heel eind eind rijden en de weg is op sommige plaatsen enorm slecht. En ondanks dat we maar 2 stops maken zijn we pas om half twee in bij de Sarova Lion Hill Lodge. We worden weer welkome geheten met een drankje en krijgen een mooie lodge toegewezen met de naam Ashanti. Maar eerst gaan we lunchen, er is weer een uitgebreid warm en koud buffet met heel veel toetjes. Tijdens de lunch gaat het heel hard regenen en lekker onweren. Maar we hebben pas om 16:00 uur game drive, dus nog even te gaan. Tot die tijd nog even wat gelezen. Iedereen is weer stipt op tijd, en het is weer droog, dus we kunnen weer. We zijn nog niet vertrokken of we zien onze eerste waterbok, verder veel zebra’s, gazelle’s, buffels en jippie 5 witte neushoorns, de big five is compleet. Dan gaan we op weg naar het meer, daar hebben we een enorme roze vlakte gezien bestaande uit een paar miljoen flamingo’s, aangevuld met heelveel roze pelikanen, verder maraboe’s, koereigers, steltlopers en heilige ibissen en nijlganzen. We mochten hier ook uit het busje, en stonden er dus heel dicht bij. Het stonk als een bunzing, niet normaal, minpuntje is wel dat de maraboe’s met het grootste gemak de flamingo’s naar binnen werken, maar “that’s nature”. We zien later ook nog een jackhals die de dode flamingo weer van de maraboe steelt. Op verzoek van Marco gaan we nu naar Baboon Cliff, wat een heel goed idee is, we worden opgevangen door zo’n 25 bavianen, van baby tot super groot. Ook hier mogen we de bus uit, wat best een beetje eng is, want bavianen zijn geen lieverdjes, maar het uitzicht is het zo geweldig, dat je de apenangst snel opzij zet. We zien hier ook nog 2 visarenden en dan wordt het al weer donker en gaan we weer richting de Lion Hill. Vlak voor het kamp komen we in een complete verkeerschaos, busjes en bussen en jeeps kris kras door elkaar, er is nl. een luipaard gespot in de bosjes, we hebben hem heel goed kunnen zien want hij lag zich als een poes lekker te wassen, tot dat het te druk werd, ineens was hij in het niets verdwenen. Maar eer dat de busjes weer in het gareel waren duurde iets langer, best grappig. Nu eerst even lekker douchen want het is wel droog geworden, maar echt hoog was de temperatuur nog niet, dus even opwarmen. Weer lekker gegeten, glaasje wijn erbij, kopje koffie gedaan, en weer met de kippen opstok. Want ook morgen is het weer vroeg dag.

Zaterdag 9 oktober 2004

Ja hoor het is 6:00 uur en de wekker gaat weer af, het lijkt wel een gewone werkweek. We gaan eerst ontbijten en de bus volladen en dan gaan we met een bepakte auto op game-drive. We zien weer een aantal waterbokken, en dan wordt Yumo helemaal enthousiast want hij ontdekt een paar wilde honden en die zijn erg zeldzaam, hij had ze 5 jaar geleden voor het laatst gezien. Het zijn jonge dieren die lekker met elkaar aan het dollen zijn, we hebben er erg van genoten en zijn pas verder gegaan toen de andere busjes, gewaarschuwd door Yumo, kwamen. We gaan weer richting het meer en zien weer 3 witte neushoorns en ook nog een paar wrattenzwijnen. We zijn nu aan de andere kant van het meer geweest om nog even naar de flamingo’s te kijken, en ze te ruiken, dit keer met de buffels op de achtergrond. We gaan weer richting de gate om ons op te maken voor een dagje autorijden. Bij de gate drinken we nog even koffie en Yumo kijkt de bus nog even na en doet het dak weer naar beneden. We gaan dezelfde slechte weg terug tot aan Kijabé en dan richting Nairobi, onderweg nog even een stop gemakt om foto’s te maken van de Rift Valley. En schudden weer in het busje, op naar de Carnivore restaurant voor de lunch. Het is gelukkig niet zo druk als op het internetfilmpje. We beginnen met een heftige cocktail, een caipiraña, waar we de hele maaltijd zoet mee zijn. We krijgen een soepje en dan komen er 2 enorme plateaus op tafel met sausjes en salades en we krijgen een gloeiend heet bord. En dan komen de mannen, met hun mooie zebraschort aan, langs met enorme spiezen met vlees, we krijgen o.a. kip, worstjes, spare-ribs, rund, lam, impalagehakt, struisvogel en tot slot krokodil. Als je dit op hebt komen ze weer langs met de vraag of je nog meer wil en zo ja welk vlees. Je krijgt een vlaggetje bij je bord en zolang de vlag staat blijven ze je van vlees voorzien, als je het vlaggetje hebt neergelegd betekend dit “ik wacht even”, haal je het vlaggetje uit de standaard dan betekend dit “ik heb genoeg gegeten”. Na nog vruchtjes en een kop koffie gaan we weer verder. Yumo is een beetje gehaast, en we snappen niet waarom, want we rijden op een fantastisch mooie weg. We scheuren langs de zebra’s, de koeien, de geiten en de Masai op de fiets, op naar Amboseli. Om half 5 worden we nog even losgelaten voor een plas- en drinkpauze. En dan hup de bus weer in, we stoppen vlak bij de grens met Tanzania en we zien de eerste glimp van Mount Kilimanjaro, enorm!!!. Helaas verdwijnt hier wel de weg, we racen door het opgedroogde Lake Amboseli en zien alleen maar zand, het lijkt de Sahara wel. Yumo valt voor onze smeekbede om een foto te maken van de ondergaande zon met de Kili, en we stoppen even, maar dan gaan we weer vol gas verder door het zand, als je goed kijkt zie je nog zebra’s, gnoe’s, impala’s en wat olifanten, alles en iedereen is stoffig. Het wordt hier snel donker en we snappen nu waarom we zo’n haast hebben. Op een gegeven moment zien we in het donker de lichtjes van de Amboseli Serena Lodge. Jammer dat het een kronkelweg is dus we moeten nog even. Maar om 19:00 uur zijn we er eindelijk. Iedereen struikelt de bus uit, we zijn allemaal erg vies en ruiken “heerlijk”, dus we hebben hard een douche nodig. We hebben weer een mooie lodge met een heerlijke douche. We eten gezamenlijk in een grote eetzaal, en net als we zitten wordt het onrustig in de zaal en blijkt er een olifant in de “tuin” te lopen, dus hup de eetzaal leeg en iedereen naar buiten, maar helaas we zijn te laat hij of zij is alweer weg. Dus terug naar de maaltijd. Jammer dat we hier maar 1 nacht zijn want het is hier erg mooi, er is een prachtig terras wat uitkijkt op de drinkpoel. Als we hier na het eten nog even zitten komen er nog een waterbok en een paar zebra’s langs. Om half 11 houden we het voor gezien, ook morgen is het vroeg dag en we moeten de kamer nog even muskietenvrij maken want ik ben al lekker gestoken.

Zondag 10 oktober 2004

Zo om 6:00 uur weer op, even kattenwasje en een kop koffie en we gaan weer game-driven. Amboseli is beroemd om haar olifanten. Als we om half zeven vertrekken zijn we nog maar net op weg, of we komen al een groep olifanten tegen, ze zijn heel groot en hebben indrukwekkende slagtanden, ze steken op hun gemak de weg over. Verder zien we weer zebra’s, impala’s, gazelle’s en buffels. Er lopen ook nog 2 volgevreten hyena’s, wij dachten eerst dat ze zwanger waren, maar ze hadden net ontbeten. Ook zien we een groep gieren die zich tegoed doen aan een zebrakarkas, op de achtergrond liggen 3 leeuwen, redelijk bijzonder. Verdop zien we nog 2 leeuwen, met op de achtergrond weer de imposante Kili, die bijna helemaal uit de wolken is. We komen ook nog een paar kroonkraanvogels tegen en dan zijn we weer bij het kamp, het was een mooie safari, misschien niet zo veel wild gezien, maar de natuur is hier weer heel anders als in de Masai Mara. Als in het kamp komen om te ontbijten is het terras waar we gisteravond zo lekker hebben gezeten, in beslag genomen door de groene meerkatten. Ze zijn reuze brutaal en je moet goed op je spullen passen, anders zijn ze weg. Om 9:00 uur vertrekken alle busjes vanwege de veiligheid in konvooi. We rijden een andere route omdat we nu naar Tsavo West gaan. We merken verder weinig van het konvooi, want iedereen scheurt in z’n eigen tempo naar de gate. Waar we dan toch weer op elkaar moeten wachten, wij zijn er als eerste en worden belaagd door de Masai die ons weer van alles willen verkopen, vooral speren moeten we nemen vinden ze. Het duurt erg lang en als er een volgend busje komt storten ze zich daarop, en mogen wij er even uit om onze benen te strekken. Als we compleet zijn gaan we weer verder, richting de officiële gate van Tsavo West. Daar gaat ieder bij z’n eigen weg. Het landschap in Tsavo is weer heel anders de grond is bijna zwart, dat komt van de lava die vanuit de Chaimu krater over het landschap is gestroomd, heel veel jaren geleden. Yumo laat ons poot afdrukken van een leeuw en een neushoorn in de gestolde lava zien. Om 13:00 uur zijn we bij de Kilaguni Lodge. Hier blijven 1 nacht. Het is een heel mooi kamp met veel groen. We hebben een prachtige kamer met een groot balkon, uitkijkend op de drinkpoel die voor het hoofdgebouw ligt, en vanuit je bed kun je zelfs de dieren zien bij de poel. Na de lunch zij we vrij tot 16:00 uur, we hebben geen zin om naar het zwembad te gaan en settelen ons dus op het balkon, waar de dieren af en aanlopen om te drinken, beetje lezen, dutje doen, dagboek bijwerken en voor je weet is het weer tijd om de safari benodigdheden bij elkaar te rapen en te vertrekken. We gaan naar de Mzimi Spring, dit is een bron waar in veel nijlpaarden, krokodillen en reuzenschildpadden leven. Als we aankomen worden we alweer verwelkomd door de meerkatten, die vrolijk rondspringen. We kijken een poosje rond en dan komt de gids die ons rondleidt bij de bron, hij is het ook die de krokodillen aan wijst, want het zijn net boomstammen. In de onderwatertunnel zien we helaas geen nijlpaardenpoten spartelen, alleen een paar vissen. Maar in het water zelf zien we er heel veel. Om 18:00 uur vertrekken we weer, richting Kilaguni. Onderweg weer de nodige dieren gezien, en als we in het kamp komen gaan we nog even een borrel drinken op de veranda en daar genieten we weer van alle dieren die komen en gaan. Onder het terras is een genetkat bezig om het restaurant in te komen, geen probleem want alles is open.  Om 20:00 uur snel douchen en op naar het eten, wat weer uitstekend is. Na het eten nog koffie gedronken op de veranda. Nog steeds is het een komen en gaan van groepen olifanten, buffels en klein wild. Om elf uur maar eens naar bed want ook morgen is het weer vroeg opstaan geblazen. Helaas kunnen we in het donker geen dieren vanuit ons bed zien, maar we horen ze wel drinken en “knorren”.

Maandag 11 oktober 2004

Het is 6:00 uur dus opstaan, snel een kop koffie en dan gaan we weer op game drive. Het begon vanmorgen allemaal wat matjes, veel dikdik’s en gazelle’s, dan komen we opeens de kleine koedoe tegen, wat vrij speciaal is want ze zijn erg schuw, maar we hebben toch 2 groepjes gezien. Net toen het weer “saai” dreigde te worden kwamen we een poel aan, waar 2 hippo’s in zaten en een krokodil die eerst wel en toen weer niet de kant op ging. Jammer want er stond een reiger vlak bij z’n bek. Maar de nijlpaarden waren erg gaaf. Op de terug weg weer veel impala’s en zebra’s gezien. In het kamp weer een lekker ontbijtje genoten en maken we nog wat foto’s van het wild bij de drinkpoel, het is weer lekker druk. En dan vertrekken we naar het laatste kamp van deze reis. Bij de gate van Tsavo West bezoeken we nog een informatiecentrum over Tsavo. Het is een leuk klein gebouwtje met veel foto’s van alle wildlife die er is, ook veel dieren op sterk water, soms iets minder smakelijk, maar toch en nog wet opgezette dieren. Dan gaan we weer verder. We komen op een prachtig mooi geasfalteerd snelweg ???.  En zoeven daar heerlijk overheen als Yumo plots een soort noodstop maakt midden op de weg, wat blijkt er zit een Martial eagle in de boom [zeldzaam]. Wij allemaal weer wakker en foto’s maken natuurlijk. Na nog een koffiestop gaan we naar Tsavo East, dit is het park van de rode aarde. Het ziet er weer heel anders uit, lage grasstruiken, heel droog, verspreid bomen, en ook de baobab komt hier veel voor. We zien af en toe een zebra of een paar struisvogels onder een boom. Dan stopt Yumo ineens de bus en moeten we eruit, maar we moeten wel bij de bus blijven. Wat blijkt de V-snaar is stuk, dus de bus half uit elkaar, de motor ligt onder de voorstoelen, helaas hebben we nog wel een V-snaar maar die past niet, en er is natuurlijk niemand met een panty. Daar staan we dan, ± 15 km van het kamp midden in de bush. Dus Idi wordt opgeroepen en die komt er aan met een nieuwe snaar. Het is nu bloedheet, de zon staat loodrecht boven ons en er is geen wolkje te zien, dus hup de bus maar weer in, dak omhoog zodat we kunnen staan, en na een klein uurtje komt Idi met wel 15 V-snaren, maar nee hoor niet een die er past. Dus gaan wij nu met z’n alle plus onze bagage en Yumo, in de landrover van Idi. We zijn nu snel in het Satao Tented Camp,  waar de lunch al op ons te wachten onder een enorme tamarindeboom. Bij het inchecken moeten we een formulier tekenen met de kampregels, Satao is namelijk een open kamp. We krijgen tent 8, die is van alle gemakken voorzien, er staat zelf een ventilator, best fijn want het is snik heet, we hebben elektrisch licht, de badtent heeft een toilet, een wasbak met koud water, en een douche met een losse sproeier met koud water en een basket shower met warm water [door de zon]. Na de lunch gaan we nog even op de uitkijktoren kijken. Hier vanaf heb je zicht op de drinkpoel, en daar staan weer een paar enorme olifanten met reusachtige slagtanden en er zitten ook nog 2 hippo’s in het water, verder stikt het hier van de apen, meerkaten en bavianen, omdat het een open kamp is kunnen alle dieren hier zo naar binnen lopen en de gazelles komen dan ook gewoon voor je tent langs. Om 16:00 uur gaan we ook hier weer op game drive, omdat de bus nog in de bush staat gaan we weer in de landrover water erg leuk is. Het lijkt een rustige game drive te worden, want het eerste stuk zien we allen bomen, maar dan zien we een koritrap. Dit is een van de grootste vogels, op de struis na. Dan ziet Yumo 2 cheetah’s en een groepje hartenbeesten, de cheetah’s zijn eerst nog heel lui, maar dan sluipt er een de in richting de hartenbeesten en even later jagen ze met hoge snelheid op de hartenbeesten die inmiddels ook rennen, maar dan voor hun leven. Wij rijden met auto met ze mee. Het lukt de cheetah’s niet om er een te vangen, want we zien ze later met het zelfde aantal terug. Als we weer richting het kamp rijden zien we paar gerenuks maar volgens Yumo zien we morgen ook nog weer. Terug in de tent wassen we het stof van ons af onder de emmerdouche, dit onder toeziend oog van een paar vleermuizen die zich in de badtent hebben gevestigd. We hebben yumo gevraagd of hij met ons mee wil eten vanavond, maar bescheiden als-ie is doet hij dat niet. Dus verzamelen we ons bij de bar in het restaurant, kijken nog even naar de olifanten bij de drinkpoel, het nu bijna donker, en richten ons dan op de genetkatten die hier boven de bar een eet- en slaapplek hebben. Grappige dieren met hun spitse koppen. Omdat het een open kamp is mag je hier in het donker niet alleen van en naar je tent lopen, Marco ging toch even naar de tent [vlakbij] en had een bijna botsing met een waterbok. We eten vanavond met z’n allen, we hebben het over leeuwen en vragen aan de ober of ze ook in het kamp komen, als ineen de ‘baas’ een arrogante Zwitser en alle bedienden richting bar en terras rennen, wat blijkt er was een honingdas het restaurant binnen gelopen, ze wel niet gevaarlijk maar kunnen lelijk bijten. Al met al erg grappig je bent tenslotte in de natuur. Als we uitgegeten en gedronken zijn, het vloeide rijkelijk vanavond, seinen we met onze zaklamp zodat we naar onze tent gebracht kunnen worden. De man die overdag apenschieter is, is tevens nachtwaker. In de tent is alles rustig, op een gekko na geen dieren, ook de badtent is voor onszelf. Gelukkig slapen de apen ook ’s nachts, we horen alleen de nijlpaarden knorren en de olifanten pruttelen ook nog een beetje bij de drinkpoel. Welterusten.

Dinsdag 12 oktober 2004

Ik werd vanmorgen om een uur 5 wakker, en moest verschrikkelijk nodig plassen, het was nog pikkedonker, dus ik maak Koos wakker omdat hij bij het lichtknopje kan. Dus licht aan en we zien dat er een paar apen op het tentdak zitten, dus een paar prikken tegen de apenkonten, en ik rits de tent en het muskietennet open en wil de douche instappen, nee zitten er 2 meerkatten die aan het vechten gaan als ze me zien, ik wist niet hoe snel de rits weer dicht moest. ‘k Hoefde van schrik niet meer. Dus maar weer slapen. Om 6:00 uur werd er buiten op de tafel geklopt, de wekservice, en om 6:30 weer op game drive. We komen nog wat olifanten tegen, ook met jongen, een giraffe, nog een paar koritrappen. Als we een ander pad indraaien zie ik sporen n het zand, oh zegt Yumo die zijn van leeuwen, en dat moment roept Lidy heel hard leeuwen!!!. Dus remmen, bus in de achteruit en ja hoor er liepen 3 leeuwinnen en een welp en op zo’n 3 meter afstand lag ook nog een leeuwin met de rug naar ons toe het leek wel of ze dood was, want je zag geen ademhaling, dus wij allemaal poezengeluidjes maken, maar dat mocht niet van Yumo, en ineens zat ze rechtop en was heel dichtbij. Het welpje huppelde vrolijk rond. En totdat de andere busjes kwamen hebben we hier van zitten genieten en weer te veel foto’s gemaakt. We komen nog meer olifanten tegen en ook nog gerenuks, die worden ook wel girafantilopen genoemd omdat ze een lange nek hebben, ze zijn bijzonder omdat ze heel goed zonder water kunnen, wij hadden ze nog nooit gezien ook niet in dierentuinen, heel apart. Na het zien van nog wat dikdik’s, francolijnen en impala’s zijn we terug in Satao. Na het ontbijt maken we nog even een groepsfoto, want vandaag scheiden onze wegen, Lidy, Wil en Marijke gaan naar Bamburi en Corine en Marco gaan net als wij naar Diani Beach. Onder weg zien we nog wat dieren en bij Voi maken we nog een stop om koffie te drinken en het dak te laten zakken. We gaan nu richting Mombassa over een geasfalteerde weg zonder kuilen, heerlijk geen wasbord. Maar vlakbij bij Mombassa houdt de weg op en is het weer hobbelen en schudden geblazen. De armoede die we onderweg zien is onbeschrijflijk, de matutu’s rijden af en aan ze zijn volgepropt met mensen en spullen. We rijden dwars door Mombassa heen en bij het bureau van SXS stoppen we, hier worden we herenigd met onze ander tas en nemen we afscheid van de dames, met wie we een gezellige week gehad hebben. Het is nog ongeveer 1 uur rijden naar Diani, afhankelijk van de veerpont die ons moet overzetten. Mombassa is een drukke havenstad met veel vervuiling, auto’s en nog meer mensen, en het is erg warm en vochtig. We zijn dan ook erg blij als we aankomen bij het Leopard Beach Hotel, hier nemen we afscheid van Yumo, onze vriendelijke en bescheiden, maar voortreffelijke chauffeur, die ons veel verteld heeft en ook veel heeft laten zien. We worden verwelkomd met een drankje een koud doekje om eerste stof van ons af te vegen.na het inchecken, worden we naar onze kamer gebracht. Deze is erg mooi en lekker ruim, hij ligt op de 1^e verdieping en we hebben een groot balkon met lekkere stoeltjes. We houden het hier wel een week uit. Na een hoognodige douche gaan we  eerst iets eten in de Beachbar. Na de lunch maken we de tassen leeg en doen een klein wasje, die we drogen op het keniaanse droogrek. We hebben nu even nergens geen zin in, en ploffen neer op ons balkon, even wennen aan de warmte. Het is hier veel vochtiger dan in de parken. Om een uur of acht gaan we opzoek naar het eten, dit is in de Boma. Er speelt een band leuke afrikaanse en westerse muziek. Heel gezellig allemaal, in de lounge kun je nog koffie drinken, en dan houden we het voor vandaag wel voor gezien.

Woensdag 14 oktober 2004

Vanmorgen natuurlijk gewoon om 6:00 uur wakker, ‘k ben benieuwd hoelang dat nog zo is, maar nu draaien we ons nog even om. Als we opstaan staat de zon alweer te stralen aan de hemel. Dus douchen, en op naar het ontbijt. Vandaag gaan we het resort maar eens verkennen, want het is erg groot, met erg veel gasten. Als we bij de hostess onze terugvlucht laten bevestigen, heeft ze nog allerlei excursies en wat tips om te doen, maar voorlopig willen we even niets. Als we koffie gedronken hebben in de Beachbar besluiten we morgen toch naar Mombassa te gaan, maar voor we bij onze kamer zijn laten we dit plan weer varen. We gaan vandaag maar eens een mailtje naar het thuisfront sturen, om ze te laten weten dat we niet zijn verslonden door de wilde dieren. Onze kamer heeft uitzicht op de tuin, er staat een grappig kattenhuis waar rood en zwart en grijs komen eten. Een lekkere luie dag, morgen gaan we iets doen, vanavond eten we op het terras van het restaurant en er is weer een leuke band. In de hal van het hotel zijn allerlei kooplieden die hun enorme houten beesten proberen te verkopen, maar hoe krijg je een 2 meter grote giraffe in het vliegtuig?

Donderdag 15 oktober 2004

Natuurlijk weer om 6:00 uur wakker, maar we draaien ons nog eens om. Als we om een uur of acht opstaan komt de regen met bakken uit de hemel, het is een heel leuk gezicht, iedereen loopt met plastic tasjes op z’n hoofd om enigszins droog naar het ontbijt te kunnen, dat lukt maar matig ook wij zijn drijfnat, maar wat geeft het de temperatuur is prima. Na het ontbijt regent het nog steeds, dit wordt gen strandwandeling zoals we ons voorgenomen hadden. We kopen een paar kaarten, drinken koffie, lezen wat en gaan lunchen, het is nu droog, en de zon prikt al weer door de bewolking heen. Vanmorgen zijn we even met onze voeten in zee geweest en het water had een heerlijke temperatuur, we besluiten dan ook om vanmiddag lekker te gaan zwemmen en zonnebaden, badspullen aan boekje mee en naar het zwembad, maar helaas er komt weer een bui van een paar uur aan. Om een uur of vijf werd het eindelijk droog, nu hebben we geen zin meer. We hebben heerlijk op het balkon gezeten, af en toe werden we belaagd door de meerkatten, die ook hier volop aanwezig zijn, maar de apenschieter is in de buurt. Vanavond hadden we een spaans  buffet erg smakelijk, flesje wijn erbij, het leven is goed hier. Morgen gaan we weer een strandwandeling maken.

Vrijdag 16 oktober 2004

Het langer slapen gaat al weer iets beter. Vanmorgen is het bewolkt en aangenaam van temperatuur, dus na het ontbijt gaan we naar de moskee wandelen, lekker over het strand. Het is erg druk op het strand , veel wandelaars, en ook veel Kenianen, die allemaal een stukje met je meelopen, jammer dat ze allemaal het zelfde aan je vragen zoals: waar kom je vandaan, wat is je beroep, hoe heet je enz. en aan het eind van het gesprek willen ze dat je mee gaat naar hun winkel, want ze maken mooie dingen en je krijgt een speciale prijs. Maar helaas we hebben geen interesse. Als je dan ook niet in hun dow mee wil varen op zee gaan ze er vandoor, opzoek naar andere toeristen. Na ruim een half uur lopen zijn we bij de moskee, waar we voorbij gelopen zouden zijn, als we er niet door een Keniaan op attent gemaakt werden. De moskee viel een beetje tegen, maar de baobab bomen zijn prachtig. Na wat rond gelopen te hebben gaan we weer richting Leopard Beach. We lopen nu tegen de wind in, dus doen we er langer over, typisch genoeg heb je op de terugweg bijna geen ‘meelopers’. Als we terug zijn besluiten we naar het zwembad te gaan, we hebben een goed plekje gevonden, nu alleen de zon nog. Het waait inmiddels wel erg hard en als we na de lunch weer zonneklaar liggen krijgen we weer een enorme tropische bui van zo’n 1 ½ uur op ons hoofd, en het is lekker plakkerig. Vanavond gaan we bij de Chui Grill eten, even geen buffet eten, maar alles wat er in de zee zwemt dus smullen geblazen van een heerlijke kreeft. Hier gaan we nog een keer heen.

Zaterdag 17 oktober 2004

Jippie de zon schijnt, Koos is voor het ontbijt even 2 bedjes gaan ‘reserveren’. Dus na een stevig toastontbijtje en een paar imodiums zijn we klaar voor een zwembaddag. We hebben een lekker plekje bij het zwembad onder de luifel, anders wordt je levend geroosterd. Zowel de zee als het zwembad hebben een heerlijke temperatuur, net badwater, alleen zouter. Je wil er  steeds weer in terug. We zijn alleen even wezen lunchen en verder lekker boekje gelezen, beetje luieren. Poeh wat hebben we het zwaar straks moeten we weer eten.  

Zondag 18 oktober 2004

Lekker geslapen, vroeg wakker, dus eerst maar weer even een bedje ‘enteren’. En dan naar het ontbijt, het is weer stralend mooi weer. Dus gaan we weer lekker luieren, Koos doet nog mee met beach vollybal, maar luie ik vermaak me prima met een boek. Af en toe even afkoelen in het zwembad. Na de lunch gaan we op zoek naar de zee. Iedere dag is het later vloed dus moeten steeds verder lopen voor dat we natte voeten krijgen, maar het water is heerlijk en de zee heeft een typische wit/groene kleur. Als we weer bij het zwembad komen is het waterpolo net begonnen, ze houden je wel bezig zeg. We hebben vakantie. Aan het eind van de middag komt er iemand van een vogelopvang uit de buurt met een bataleur eagle, het dier zat relaxt op de stoelleuning en je kon hem zelfs aaien. Jammer dat de camera op de kamer ligt. ’s Avonds weer een lekker stortbui gehad, maar we zijn droog bij het restaurant gekomen en hebben zelfs buiten gegeten, oosters buffet, erg lekker. Na de koffie in de lounge moesten we weer rennen om droog over te komen, want het goot weer en het was lekker plakkie, plakkie, maar in de kamer is het lekker koel want de airco staat aan.

Maandag 19 oktober 2004

Vannacht heeft het de hele nacht geregend en heel hard gewaaid. Om 4:00 uur goot het nog, maar om 8:00 uur was het weer droog, maar wel bewolkt. Het ontbijt is weer in de regen. Dus gaan we met een taxi naar het shopping centre, de chauffeur vroeg wanneer hij ons weer op moest halen, 1 uur was lang zat zei hij, dat klopt ook want het is erg klein. Er zijn een paar souvenirwinkels, een kapper, een apotheek, een juwelier en een mini supermarkt. Hier hebben we nog wat kruiden en koffie voor thuis gekocht. Verder hebben we nog wat houten dieren gekocht een buffel en een neushoorn, een polo voor Koos en nog wat snuisterijen. Een uur is lang zat, de chauffeur stond er al, dus terug naar the Leopard Beach, waar we nog even een cd kopen met Keniaanse muziek. We zijn nog wat foto’s gaan maken in het resort en van de zee. We hebben geluncht met een pizza en gaan daarna nog even naar het strand, want het is weer mooi weer geworden. We hebben heerlijk in de oceaan gezwommen, en lekker geluierd. We hebben ’s avonds weer lekker bij de Chui Grill gegeten, en ons weer tegoed gedaan aan de kreeft en andere lekkernijen, wie weet wanneer we ze weer eten. Het is een mooie afscheid van Kenia.

Dinsdag 20 oktober 2004

Vanmorgen is het zonnetje er weer vroeg bij, we zijn vroeg wakker dus gaat Koos alvast even bedjes ‘enteren’ bij het zwembad. Helaas kunnen ze pas na 10:00 uur zeggen of we de kamer kunnen houden. Dus gaan we eerst nog maar even een eitje en een ontbijtje eten. Waarna we de tassen gaan pakken, alles is erg vies, vooral de safari kleding, dus alles kan zo in de tas worden gepropt. Volgens mij valt het gewicht wel mee. Nog even een paar dollars wisselen, want we moeten vandaag ook nog “leven”. We kunnen onze kamer niet houden, maar we krijgen een andere kamer in blok 7, achter in het resort, het stikt hier van de apen zeg. Wij hebben wel geboft met onze kamer de hele week, want deze is een stuk minder mooi. Koos doet nog mee aan een partijtje waterpolo en dan gaan we lekker lunchen bij de Pasta Bar. We gaan na de lunch nog even een kijkje nemen bij het winkeltje op  het strand, want daar hebben ze wel erg mooie dingen, we vertrekken er dan ook weer met een hele grote olifant, een grappig houten schaaltje met een zebra en een olifant er op en een prent van bananenblad met 2 cheetah’s erop. Nu is de tas echt vol. We gaan nu maar weer naar het zwembad, want het is weer erg warm. Jammer dat het eb is, nu is de oceaan zo onwijs ver weg dat we daar niet meer in kunnen zwemmen. Om een uur of half 4 gaan we richting kamer om te douchen en de laatste aankopen verstandig in te pakken, eerst nog even wat spullen achterlaten voor de hotelmedewerkers en we hebben weer plek genoeg. Om half 5 zijn we bij de receptie, laten de tassen halen en wachten op het busje dat ons komt halen. Hij is keurig op tijd. We halen nog een stel op, en dan gaan we richting Mombassa. De boot komt vrij snel en we “genieten” nog wat va de stad [ik zie me daar toch een kakkerlak lopen op de markt, wel 4 cm groot]. We hebben een lekkere scheurchauffeur en schieten dus lekker op. Op het vliegveld gaat het weer pole pole, en erg primitief. Maar eindelijk vertrekken we dan op  tijd naar Nairobi, het is en vlucht van ruim een half uur maar toch krijgen we nog een broodje en een drankje. Het vliegtuig landt bij de allerlaatste pier en er komt iemand van transit om ons op te halen en na een stevige wandeling over het vliegveld, tussen de vliegtuigen door komen we bij de gate van het vliegtuig dat ons weer naar Amsterdam brengt. We hoeven gelukkig niet voor onze bagage te zorgen en kunnen gelijk boarden. Het toestel zit eivol en na een maaltijd en een paar drankjes doen we een slaappoging dit lukt iets minder goed als dat ik gehoopt had, maar gelukkig hebben we films en spelletjes.

Woensdag 21 oktober 2004

Om 5:00 uur krijgen we alweer een ontbijtje en om 6:00 uur landen we op de Polderbaan, dus moeten we nog klein een half uur taxiën naar de gate. We hebben weer het zelfde vliegtuig als op de heenreis de Albert Plesman. Een maal bij de bagageband hebben we mazzel, want de tassen zijn er heel snel. We zijn weer thuis, Coby staat al op ons te wachten, het is koud en regenachtig, echt Hollands. Gelukkig geen file onderweg, en om 7:30 uur zijn we weer thuis. We gaan snel de foto’s wegbrengen en dan kunnen we Kenia op nieuw beleven. Het was een fantastische reis.           ja