Kenia november 2010

Nairobi Safari dag 1 Safari dag 2 Balloon Safari Safari dag 3 Uitzicht Kamp Migration Simba Hill

Jambo!!

Het is vandaag 3 november 2010 en we gaan naar Kenia, na ongeveer half jaar voorpret is het dan zo ver. Coby brengt ons naar Schiphol we vertrekken om half zeven van huis maar vanwege het slechte weer zijn er wat files. Dat maakt allemaal niets uit want het vliegtuig heeft een vertraging van ± een uurtje. Een gedeelte halen we in de lucht weer in en de rest is echt vertraging. We hebben super luxe plaatsen in het vliegtuig, hééél veel beenruimte en vlak achter de business class lekker rustig. Eigen videoschermpje dus filmpje kiezen, muziekje kiezen, spelletje doen de tijd komt wel om. Het is ongeveer 8 uur vliegen en we komen om 9 uur lokale tijd aan. We kunnen bij de douane gelijk een visum kopen en na dat we al onze afdrukken hebben achtergelaten kunnen we naar de bagageband voor de tassen, nou die zijn er dus nog niet. Als we alle spullen hebben gaan we naar buiten, waar het een opeenstapeling van mensen met bordjes. We hebben Pollman’s snel gevonden en na nog wat papierwerk worden we door Oli naar het Safari Park Hotel gebracht. Het hotel ligt buiten Nairobi en het is een klein uurtje rijden. We hebben een hele mooie kamer in het flamingo gebouw we gaan eerst nog even een hapje eten want de klok zegt wel bijna elf uur maar voor ons is het nog even negen uur. Het main restaurant is 24/7 open dus op naar een Tusker en een wijntje en een lekkere safariburger, nou dat smaakte prima. Snel nog even een douche en dan slapen!!

Donderdag 4 november

Regenachtig in de ochtend, zonnetje in de middag 22˚C

Lekker geslapen zeg, kan de hele wereld aan. Om een uur of negen gaan we een ontbijtje doen, wat een keuze zeg teveel om op te noemen en te lekker om te laten staan. Vanmorgen zijn we lekker vrij en wandelen een poosje door de prachtige tuin die bij het hotel hoort. We hebben twee hadeda ibissen voor het balkon zitten en er zijn veel andere vogels. Na een lekker kopje koffie met uitzicht op de tuin gaan we ons klaar maken voor de lunch want om 14:00 uur worden we opgehaald voor een bezoek aan het Karen Blixen museum en de giraffe opvang in Nairobi. Wat een verkeer onderweg ze zijn met een wegenproject bezig wat volgens de chauffeur wel 10 jaar gaar duren, ondertussen zijn we gewoon 2 uur bezig om bij het museum te komen. We krijgen een rondleiding door het huis waar Karen Blixen gewoond heeft toen ze de koffieplantage bij Nairobi had. Er zijn een aantal kamers van het huis ingericht met meubilair dat ze ook werkelijk gebruikt heeft. Ook de keuken is nog intact, net als de badkamer. In de tuin staan nog wat oude grondbewerking toestellen en er staat nog een oud instrument waar de koffiebonen in gedroogd werden. Leuk om te zien maar een beetje oppervlakkig. Inmiddels is er een nieuw busje gekomen want die van ons was een beetje stuk. Op naar de giraffen opvang, en dat was heel erg leuk. Het informatiecentrum is in een soort rondavel, en daar is op oog hoogte een balustrade gemaakt zodat je over het gebied heen kunt kijken waar de tien giraffen en een aantal wrattenzwijnen leven. Sommige giraffen kun je aanraken en andere (Daisy) kun je ook knuffelen, je krijg ook steeds brokjes om ze bij je te laten komen (beetje commercieel) maar helemaal leuk, ik heb nog nooit met een giraffe geknuffeld. Als je uitgetutteld bent met de giraffen krijg je nog uitleg over het project waar ze aan werken en hoe het met de giraffensoorten staat. Ze doen goed werk. Helaas is het dan weer tijd om richting het Safari Park Hotel te gaan en dat betekend weer minimaal 2 uur in de file door de stinkende stad. Om bij achten zijn we weer terug. We gaan eten in het Afrikaanse restaurant, dit is een beetje geïnspireerd op de Carnivore in Nairobi. We krijgen eerst een soepje en dan volgt er een lange reeks aan spiesen met vlees eraan, stukje kip, kalkoen, lam, giet, koe, varken, struisvogel, krokodil en kameel en dan weet ik niet of ik alles opgenoemd hebt er bij nog groene banaan en vers fruit toe. Lekker maar wel hééél veel vlees. Als we terug op de kamer zijn pakken we de spullen slim in en gaan naar bed want we moeten morgen weer heel vroeg op.

Vrijdag 5 november

Tot een uur of vier droog 25˚C, daarna tot de avond regen 20˚C. Om kwart over vijf loopt de wekker af (vakantie??) douchen, haren wassen aankleden en naar het ontbijt. Gelukkig kan je hier al vanaf vijf uur ontbijten dus kunnen we er nog even genieten. Kokkie bakt een heerlijke wafel voor me en met alle andere dingen hebbeen we een volle maag en zijn we klaar voor de rit naar het vliegveld. Om kwart voor zeven vertrekken we en gelukkig is er weer file en echt overal file maar we zijn om kwart over negen op Wilson Airport. Na het inchecken gaan we direct met een busje naar de start- en landingsbanen en om tien uur precies vertrekken we. Het is een klein vliegtuigje waar 12 personen in kunnen maar we zijn met z’n zessen. Na zo’n 40 minuten landen we op de airstrip van het Sarova kamp om 2 passagiers op te halen die terug naar Nairobi moeten en 5 minuten later staan we op de airstrip van Governors Camp. We hebben ons kamp dan al vanuit de lucht gezien en ook hebben we al een kleine gamedrive in de lucht gedaan zoveel dieren hebben we al gezien. Het is nog geen 5 minuten naar Little Governors Camp en na een steile klim naar beneden en de overtocht in het bootje en de zelfde klim naar boven zijn we in het kamp. Na een welkomstdrankje worden we naar onze tent gebracht en die is geweldig!! Ruim lekker bedden, mooie ruime douche super de luxe. Om één uur is er lunch die is aan de rand van het kamp uitkijkend op het moeras en de rand van een stukje bos en de savanne erachter. We eten samen met de olifanten en de buffels vandaag dit is safari. Tot half vier zijn we vrij en dan gaan we op onze eerste game drive. We zijn al vaak op game drive geweest maar dit is onze eerste game drive in de regen en ik moet zeggen heel apart om een keer mee te maken. We delen de jeep met een Zweeds stel en hun tien jarige zoon Noa die enorm veel van de natuur weet en al heel goed Engels spreekt. Onze gids is Fred een oud leraar die al tien jaar in de Masai Mara gids is, we hadden ons geen betere kunnen wensen wat weet hij veel en wat heeft hij goede ogen. We zijn het kamp nog niet uit of we hebben de eerste leeuwen al in beeld later op deze game drive zien we ook de leeuwen van de Mash Pride (deze groep wordt in Big Cat Diary gevolgd) we zitten midden tussen de wildebeesten en de topi’s, deze hebben heel veel jonge omdat nog niet alle wildebeesten gemigreerd zijn er ook nog heel veel zebra’s. De buffels en de olifanten zijn ook in grote groepen aanwezig net als de impala’s en de Thomson gazelles. Fred wijst ons ook nog op heel veel vogels zoals de Jacana, de … Kingfisher, de Egyptian Geese en nog vele andere waar ik de naam niet meer van weet. Om half zeven zijn we terug in het kamp. Tijd voor een borrel en natuurlijk ook de foto’s ontladen en het verslag bijwerken. Dan even douchen en om een uur of acht kunnen we eten. Na het eten gaat snel het pitje uit want we hebben een lange dag gehad. Een bewaker brengt ons naar onze tent en wat denk je… er ligt een warme kruik in bed (br…) overdag is hier prachtig weer maar ’s nachts is het voor Afrikaanse begrippen koud.

Zaterdag 6 november

Zonnig 24˚C

Vanmorgen om 6 uur worden we gewekt met warme chocomel en wat koekjes, heb heerlijk geslapen zo nu en dan wat geluiden van de beesten gehoord maar her lopen een stuk of zes bewakers ’s nachts in het kamp dus ik maak me geen zorgen. Om half zeven zijn we aan de overkant en staat Fred ons al weer op te wachten. We gaan voor een lange game drive vanmorgen dus heeft hij ontbijt geregeld wat we in de bush opgaan eten, zo kunnen we ook wat verder weg gaan. Fred vraagt of er behalve de luipaard (dat wil iedereen) nog dieren zijn die we graag willen zien, we willen allemaal graag de cheeta en de secretarisvogel spotten en Noa wil ook graag een struisvogel en giraffen zien. Fred kan hier wel iets mee zegt hij dus we gaan op weg, hoewel het nog vroeg is komt de zon al lekker op, het is nog wel wat frisjes maar voor het ontbijt is de fleece al uit. We zij het kamp nog niet uit of de eerste giraffen staan al op ons te wachten, en niet veel later zitten we weer midden tussen de zebra’s de wildebeesten en de topi’s, er zijn er nog heel veel in de Masai Mara. We komen ook nog twee silverback jackhalzen tegen ook zijn hier veel gevlekte hyena’s en die kijken zo grappig. Olifanten en leeuwen daar wemelt het hiervan dus die worden terloops vermeld. En dan kunnen we weer een favoriet van het lijstje halen de secretarisvogel, hij is zo grappig in z’n zwart-witte pak en malle kuif leuk om die in z’n natuurlijke omgeving te zien. Volgende mooie moment is bij de cheeta’s we komen drie broers tegen die zoals het een kat betaamd luieren en slapen. Na zoveel emotie is het tijd voor een ontbijtje in de bush en dat is erg leuk Fred heeft een volle picknick mand bij zich met fruit, broodjes, beleg, lekkere muffins teveel om op te noemen ook koffie en thee natuurlijk. Als we klaar zijn met het ontbijt moeten we ook opbreken want er komt een groep olifanten aan en de wind is niet gunstig dus ze ruiken ons. Tijd om te vertrekken maar dat is niet erg want we zijn nog maar net op weg of we zien een groep gieren die zitten te wachten tot er een leeuw of een hyena komt om het dode nijlpaard wat in de poel ligt open te scheuren (dat kunnen de gieren niet zelf) hopelijk gebeurt het snel want de lucht is niet te harden. We vinden al snel twee leeuwen maar die zien er niet uit alsof ze enige actie gaan ondernemen. We stoppen nog bij een plek aan de Mara rivier waar we uit de auto kunnen om de nijlpaarden en een paar krokodillen te bewonderen en dan is de gamedrive bijna voorbij de wildebeesten zijn er natuurlijk nog volop en ook spotten we een lilac breasted roller die nu een niet direct wegvliegt als de jeep stopt. Om een uur of half twaalf zijn we terug in het kamp even de batterijen onder stroom leggen en zelf een verfrissende douche nemen want het is al weer behoorlijk warm. Bij het moeras voor het kamp is het al weer heel druk, er is net een hele groep olifanten uit het bos gekomen. Dus genieten op de veranda van de tent. Om één uur is er al weer lunch en dan zijn we “vrij” tot half vier want dan gaan we weer op gamedrive. Fred wil ons meenemen naar de Mara rivier want de migration is nog in volle gang en zoals hij het ziet is er weer een hele grote groep met wildebeesten en zebra’s richting de rivier aan het trekken. Dit is al jaren een grote wens van ons om dit te zien ook de Zweden willen dit graag zien dus we zijn met z’n allen erg ‘opgewonden’. Onderweg zien we nog de bad eared fox, zo grappig ze zijn met z’n tweeën, het zijn heel schuwe dieren en we hebben ze nog nooit gezien zo leuk! Volgende bonus is de elandantilope, staat ook al jaren op ons lijstje maar is nooit gelukt nu zien we een klein groepje maar ze zijn wel erg ‘verlegen’. Dan gaan we richting de rivier het is ongelooflijk hoeveel dieren er richting de rivier gaan, duizenden. Bij de Mara aangekomen staan er al heel veel dieren te ‘wachten’ en er komen er nog veel meer aan. Het wemelt er ook van de gieren die lusten we een dood wildebeest. Het is erg druk er staan veel jeeps maar niet iedereen heeft evenveel geduld want het is afwachten geblazen of er één is die de eerste is en de oversteek waagt want dan gaan ze allemaal dus wie is de moedigste en gaat ervoor is het een wildebeest of een zebra. We moeten zo’n drie kwartier geduld hebben en ondertussen komen er alleen maar dieren bij en dan wordt ons wachten beloond: ze gaan! Het is heel spectaculair, duizenden dieren die van de kant af springen in de sterk stromende Mara rivier die vol ligt met krokodillen die ook wel een wildebeest of een zebra lusten. Maar het valt mee we zien niet zo heel veel slachtoffers, er liggen namelijk ook heel veel nijlpaarden in de rivier en die ‘beschermen’ de overstekers. Dit is echt fantastisch om te zien en te horen. Het is nu wel de hoogstee tijd om terug te gaan want om half zeven moeten we uit het park zijn. Dus crossen, snel nog even een paar leeuwen geklikt en dan zijn we weer bij ons bootje voor de overtocht. Even een wijntje in de bar en de foto’s ontladen en bekijken, nog even een beetje poedelen en dan is het weer etenstijd. Na het eten vroeg naar bed want morgen gaan we op ballonsafari en moeten we heel vroeg op.

Zondag 7 november

Zon, 24˚C

Om vijf uur komt Francis onze tentboy met een de warme chocomelk, we gaan straks ballon varen. Om half zes lopen we met de van de bewakers naar het veldje achter de receptie her liggen twee hete luchtballonnen die al lekker aan het opbollen zijn. Wij gaan bij Andrew in de ballon, de Zweden gaan ook mee en we zitten in de zelfde ballon. Op het teken van Andrew klauteren we allemaal in het mandje en dan gaat ook onze ballon de lucht in. We gaan al snel de hoogte in, en ook de vaart zit er goed in. Het uitzicht is geweldig we ‘varen’ over de bossen en de vlakte, over de Mararivier waar we de nijlpaarden zien en horen. Ondertussen zien we de zon opkomen. Onderons zien we weer hele grote kudde’s wildebeesten en zebra’s, ik dacht dat ze allemaal al gemigreerd waren maar er zijn er nog duizenden. In het bos lopen nog een aantal olifanten en langs de rivier staan ook nog een paar buffels, iemand in onze mand wijst ons op een leeuw, wauw. We zitten dan weer op grote hoogte en gaan heel snel en dan zakken w weer en gaan we weer wat langzamer. We zitten soms zo laag dat we de wildebeesten horen ‘praten’. Ook spotten we nog een hyena, we varen ruim een uur en dan gaan we landen en hoe… We komen mooi met de mand op de grond en dan liggen er ineens allemaal stenen waar we vrolijk overheen hobbelen en hobbelen en dan gaat de mand om en schuiven en stuiteren tussen een enorme groep wildebeesten waar we uiteindelijk ook tot stilstand komen. Iedereen heeft inmiddels de slappe lach gekregen, het is ook een koddig gezicht. Dan lopen we naar de jeep die ons naar het ontbijt brengt, want dat hoort erbij een champagne ontbijt in de bush heel gezellig er staat een lange tafel me mini stoeltjes. En dan worden we getrakteerd op scrambeld eggs, tomaten, bacon, worstjes en veel andere lekkernijen ook het fruit is weer in ruim mate aanwezig en er zijn heerlijke pannenkoekjes met chocoladesaus dit alles wordt door sommige weggespoeld met champagne, maar er is ook thee en koffie. We krijgen nog een dvd met fragmenten en foto’s en dan gaan we weer naar de jeep. De rit terug naar het kamp is hoe kan het ook anders een gamedrive, dus als onze Noorse medereizigster klaar is met champagne drinken dan kunnen we de bush weer in. Onze driver vraagt wat we willen zien, dus wij roepen: neushoorn! En geloof het of niet we spotten de zwarte neushoorn. Weer een van de big five, de cheeta krijgen we ook nog te zien en ook een leeuw de nodige impala’s en antilopen, een enorme groep elanden met heel veel jonge. Heel grappig ineens zijn we bij een slagboom en dan blijkt dit de “achterdeur” van Little Governors. We zijn al een halve dag onderweg en het is nog geen elf uur, na een heerlijke douche drinken we koffie op onze eigen veranda en die is nog niet op of de poel voor het kamp wordt bezocht door een paar buffels en dar worden er steeds meer en meer, we besluiten om een stuk dichterbij te gaan kijken en als de buffels na en poosje weer weggaan, komen de olifanten weer in en grote groep ze gaan de poel in en komen heel dicht bij het kamp we moeten dan ook en stuk terug van de bewaker want de wind is de kant van de olifanten op zodat ze ons kunnen ruiken we gaan dus steeds een stukje verder terug. Na dit mooie schouwspel ploffen we nog even neer op de veranda en dan is het al weer tijd voor de lunch en die is weer erg lekker. Om half vier staan we weer aan de andere kant van de rivier, de laatste gamedrive met z’n vijven (de Zweden gaan morgen een bushwalk doen) Fred wil proberen de luipaard te spotten, hiervoor moeten we een eindje rijden want de luipaard zit veel in de bosages. We zijn nog niet zo lang onderweg of we zien mannetjes struisvogel met een knal rode nek en poten en hij maakt het vrouwtje het hof door enorm te wapperen met z’n “vleugels’ en even later spring hij er bovenop even schudden en weg gaat hij weer. Heel bijzonder. Wij gaan dus ook maar weer verder en dan ziet Fred een nestje met vijf jonge jackhalsjes en die zijn leuk, net kleine hondjes. We steken de bedding van de rivier over want daar zijn meer bossages en bomen waar het luipaard zo van houdt. Als er een paar spetters vallen zien we een groepje olifanten met een lichte regenboog achter zich, leuk plaatje. We zien ook nog een groep roofvogels zoals de vale gier en de Rupels gier ook zitten er nog een paar maraboes bij maar een kadaver is er niet. Na nog en groep leeuwen zijn we er van overtuigd dat de luipaard zich vandaag niet laat zien. Gelukkig hebben we genoeg andere mooie dieren en landschappen gezien. Om een uur of half zeven zijn we weer in het kamp. We drinken nog een wijntje in de “bar” en na een lekker diner gaan we weer bijna met de dieren naar bed.

Maandag 8 november

Zonnig 23°C

Vergeleken met gisteren kunnen we uitslapen want we worden pas om zes uur gewekt en om half zeven staan we weer klaar maar Fred is er natuurlijk al. Of we nog een keer opzoek willen naar de luipaard, tuurlijk willen we dat dus gaan we weer naar de bossages. We komen weer de nodige groepen wildeneesten, zebra’s en topi’s tegen ze zijn nog steeds niet allemaal gemigreerd. Als ik vraag of hier ook hartebeesten zijn of alleen topi’s hoeven we geen vijf minuten te wachten en dan zitten we tussen een groep hartebeesten, voilà. Ook zijn er weer veel olifanten op de pad. Even voor negen uur zijn we terug in het kamp tijd voor een lekker ontbijtje en dan moeten we toch echt de tas gaan pakken want om kwart over tien moeten we naar de airstrip. Dus dan gaan we voor de laatste keer in het bootje naar de overkant. Fred brengt ons weg en het is maar een minuut of vijf rijden maar toch ziet Fred nog iets en gaan we de bush weer in, het blijkt niets te zijn dus gaan we weer verder. Het vliegtuig dat om elf uur moet komen is te laat en nog niet te zien dus gaan we nog maar even een kleine gamedrive maken en de score is weer twee dieren voor het lijstje, de watermonitorlizzard en de hadeda ibis toch leuk niet waar er zijn ook nog en paar olifanten die ons komen uitzwaaien. En dan zien we het vliegtuigje aankomen en tuffen we terug naar de strip. We kunnen lekker voorin het vliegtuigje zitten (beenruimte) en als we net de lucht in zijn gaan we nog even landen en dan vliegen we door naar Wilson Airport in Nairobi. Daar worden we weer opgewacht door iemand van Pollman’s. Tot onze schrik heeft hij geen tas bij zich maar een telefoontje naar kantoor en het blijkt dat we tas daar ophalen. We gaan dus met onze beide tassen naar Yomo Keniatta Airport waar we pas om 16:10 uur de vlucht naar Mombassa. Dit betekend wachten, wachten maar het wordt toch tijd en dan gaan we het is maar een klein uurtje vliegen en met een kleine vertraging komen we toch aan in Mombassa. Ook hier staat weer iemand van pollman te wachten en dan gaan we naar onze laatste stek het Bamburi Beach Hotel in Bamburi Beach. Omdat het een uur of zes is, is het erg druk in de stad iedereen gaat van werk naar huis. Het is dan ook al helemaal donker als we aankomen, het is druk in het hotel we moeten dus even wachten, we krijgen en lekker exotisch drankje maar eigenlijk willen we gewoon onze grote schoenen uit en douchen en ja hoor daar is iemand. We hebben een ruime kamer met balkon maar de deur moet overdag dicht blijven i.v.m. de apen. Na een koude douche(??) gaan we het buffet plunderen omdat we de hele dag al aan het reizen en het wachten zijn hebben we overal aanmerkingen op dus na het eten de tas leeg maken en dan lekker slapen. Gelukkig hebben we airco op de kamer dus dat is lekker koel slapen.

Dinsdag 9 november

Zonnig 30°C

Zo vanmorgen ziet de wereld er al weer heel anders uit. We hebben lekker geslapen, heerlijk de airco aan niks plakken. Om een uur of acht gaan we ontbijten en dat ziet er geweldig uit, warm of koud eitjes, yoghurt, muesli en heel veel vers fruit, jammer dat het brood weer niet te knagen is, maar dat is gewoon in Kenia. Na het ontbijt gaan we opzoek naar en bedje en een handdoek, fout het is net als anders je moet al om zes uur op om een bedje en een handdoek te scoren, maar dollars doet wonderen en weldra hebben we een bedje en als de handdoeken uit de was komen zijn we gesetteld. Zo eerst lekker zwemmen in het zwembad. De zee is geen optie want het is om negen uur al eb en dat betekend bijna een halve kilometer lopen om maar met je tenen in de oceaan te staan en ook niet onbelangrijk je moet je door de beachboys heen zien te wurmen, poeh wat zijn ze vervelend ik weet nu weer waarom we Zanzibar zo ideaal vonden. Maar het is druk met mensen om het zwembad maar er is bijna niemand in het water dus we hebben de ruimte. Grappig zeg om half één is er ineens grote drukte bij het zwembad want het is tijd voor de lunch dit zijn wij niet zo gewent. Na de lunch lopen we toevallig meneer Pollman tegen het lijf. Gelukkig kunnen we donderdag nog naar Shimba Hills, verder hebben we geen wensen en met de mededeling dat het nog helemaal duidelijk is hoe laat onze vlucht terug naar Nairobi is en dat hij nog wel belt nemen we afscheid. Het is goed toeven aan de pool de temperatuur is lekker en de zon is er maar de luchtvochtigheid is prima. We blijven dan ook tot een uur of half vijf aan het zwembad. Op de kamer zetten we snel de airco aan want het is wel een beetje kleffig. Vanavond gaan we in de Fishermans Cave eten. Nou dat was een succes in de Cave zo wat kun je hier lekker eten zeg we zijn ons te buiten gegaan aan grote garnalen, krab, kreeft en andere heerlijke vissoorten. Lekker wijntje erbij we zijn zelfs voor een toetje gezwicht en natuurlijk de koffie, “black like me or white like you?” De ober had er plezier in om het zo te vragen. We komen hier nog een keer eten deze week.

Woensdag 10 november

Zonnig 30°C

Lekker geslapen met de airco aan en na een koele douche, het warme water is op de bon heb ik de indruk, gaan we ontbijten. Eerst gaan we even een bedje scoren en dat is geen probleem, de dollar van gisteren heeft gewerkt en als-ie er weer een krijgt hebben we zo een mooi plekje. Het is helemaal niet druk en als we alle lekkernijen weer naar binnen hebben gewerkt gaan we weer lekker van het zonnetje vandaag is onze laatste hele dag dat we aan zwembad kunnen luieren daar gaan we van genieten maar eerst gaan we nog even shoppen in het winkeltje. Ze hebben mooi houtsnijwerk en Koos valt voor een wrattenzwijn “de Kenia-express” een neushoorn en een wildebeest. Als we de wildlife op de kamer hebben gebracht gaan we richting zwembad, daar blijft het even bij want er komt een net een tropisch regenbuitje over. Gelukkig duren die buien niet zo lang en na een kwartiertje liggen we op ons bedje bij de pool. We brengende dag door met Kathy Reichs (boek), zwemmen, lunchen, zonnen en een beetje dutten. Om een uur of vijf breken we op we kopen een uurtje internet en mailen naar het thuisfront en surfen nog even rond op het internet. Dan is het tijd om te douchen. Vanavond gaan we weer in het main restaurant eten, en dat bevalt vanavond stukken beter dan eergisteren, het is nu ook niet zo druk en het is meer onze smaak, ook buffetten moet je leren en we leren snel. We gaan op tijd slapen want morgen om zes uur hebben we ontbijt geregeld en om half zeven worden we opgehaald.

Donderdag 11 november

Zonnig 28°C

Om half zes gaat de wekker, nu moeten we ons zelf wekken want hier hebben we geen Francis de tentboy. Snel even douchen en naar beneden voor een klein ontbijtje, nou dat eenvoudig valt wel mee er zijn alleen gaan gebakken eieren nou we kunnen wel een keer zonder. Het busje van Polmann is weer keurig op tijd en dan vertrekken we richting de ferry het is ruim een uur rijden en ook nu is het weer goed druk en als we bij de ferry komen is de chaos compleet, wat een mensenmassa zeg er komt een boot van de overkant met zo’n 1200 mensen die naar Mombassa moeten. We kunnen gelukkig met de eerst volgende boot mee. Bij Diani Beach wacht nog geen stel en met z’n vieren vertrekken we richting Shimba Hills. Bij de gate stoppen we nog even voor een plaspauze en ontdekken we dat onze medereizigers uit België komen, lekker handig voor de taal. Shimba is een bosrijk gebied en ook zijn er grote delen met prachtig rode aarde. Door de dichte bebossing is het wel lastiger om wild te spotten en het eerste stuk zien we geen leven wel een mooie natuur. Het eerste wild dat we zien is wel super een groep buffels een van onze favorieten. Gelukkig zitten hier wel de nodige impala’s en die komen we dan ook regelmatig tegen. We komen bij een point waarvandaan de wandeling naar de Sheldrick Falls begint. Het is een behoorlijk pittige wandeling dus blijf ik boven met nog twee Brabantse dames. De wandeling gaat onder begeleiding van een bewapende gids want er kunnen olifanten het looppad passeren (is natuurlijk niet gebeurd) het is een leuke waterval maar volgens de meeste was het de klim niet echt waard. Na de wandeling gaan we weer verder op zoek naar de giraffe er zijn hier vier giraffes uitgezet om te zien of ze hier kunnen leven. Wat denk je we hebben 50% van de hele populatie giraffes gezien namelijk 2! Dan zien we een groep sabelantilope's en daar zijn we voor naar Shimba gekomen. We hebben al aardig wat gezien in Afrika maar de sabelantilope stond nog op het verlanglijstje. Het zijn prachtige dieren met enorme horens. We gaan nu richting lunch deze is in de Shimba Hills Lodge het is een prima lunch die onder gezellig gebabbel met onze reisgenoten nuttigen. ’s Middags gaan we naar Mwaluganje dit is olifanten sanctuary, hier zien we dan eindelijk de olifanten van Shimba Hills alleen zijn ze niet roze zoals vaak gezegd wordt. We moeten wel eerst het hele gebied doorcrossen maar na de thee zijn de olifanten ook te voorschijn gekomen en zo zien we behalve een enkeling ver weg ook nog een grotere groep met een jong dichtbij. We moeten al weer terug want het is nog een eind naar de boot. Richting uitgang komen we nog een paar olifanten tegen die ineens uit het bos de weg op stappen. Het is een leuk park, maar als het je enige safari in Kenia is dan is het een beetje mager. Vlak voor Diani nemen we afscheid van onze reisgenoten zij hebben nog tot maandag terwijl wij morgen vertrekken. De chauffeur zet er de gang in en als we bij de ferry komen begrijpen we waarom, als we aansluiten in de rij moeten we nog zeker vier boten wachtenvoor we mee kunnen dus hij koopt iemand om en zo kunnen we met de eerst volgende pont mee. Aan de overkant is het ook nog steeds druk maar om een uur of half acht zijn we weer in Bamburi. Ook al is het niet het mooiste park wat we gezien hebben is het toch een leuke dag geweest en zo’n groen park is toch ook wel heel bijzonder. Het is vandaag gelukkig niet zo erg heet geweest dus zijn we ook niet zo verreist. Na een frisse douche (het water blijft koud) fuiven we ons nog maar een keer bij de Fisherman’s Cave het is de laatste avond en de kreeften zijn er overheerlijk net als de wijn. We sluiten de vakantie in stijl af.

Vrijdag 12 november

Zonnig 30°C

Vanmorgen uitgeslapen tot wel half acht en hebben de boel de boel gelaten we gaan eerst ontbijten en kunnen gelukkig de kamer aanhouden tot drie uur vanmiddag. Dus eerst maar weer een bedje scoren en dan gaan we het buffet nog maar eens bezoeken, wat zal ik al dat fruit missen zeg. We gaan nog een poosje zonnen en zwemmen en lezen en als we geluncht hebben gaan we maar eens kijken of alles nog in de tas past. Nou dat lukt maar net en om kwart voor drie verlaten we onze kamer in Bamburi. We parkeren onszelf in de lobby en onder het genot van nog maar een glaasje water ga ik nog maar even aan het reisverhaal werken. Om even over vieren komt Pollman ons al ophalen om naar de luchthaven te gaan. Het is nu iets minder druk onderweg en om vijf uur zijn we al op de luchthaven. We gaan inchecken en het lukt ons om een vlucht eerder naar Nairobi te krijgen, we zouden pas om acht uur ’s avonds vliegen en dan ongeveer een uurtje op Kenyatta airport hebben. We boffen en we kunnen nog met de vlucht van zes uur mee, het zijn ook wel de laatste twee stoelen maar dat geeft niet. Zo zijn we al om kwart over zeven op Kenyatta Airport. Omdat de bagage al is door gelabeld naar Amsterdam lopen we direct door naar het kantoor van Pollman’s want die weten niet beter of we komen pas tegen negen uur aan. Er loopt gelijk iemand mee naar de andere vertrekhal en dan gaan we op zoek naar iets te eten wat niet meevalt. Uiteindelijk scoren we toch nog ergens een redelijk uitziend broodje en een fles water. Vergeleken met Mombassa is het hier een walhalla met winkels, dus gaan we nog even wat dollars kapot smijten. Als we uitgeshopt zijn is het al bijna tijd om te gaan boarden. We zitten nu niet op rij 1 maar we hebben ook nu weer lekker beenruimte. En om 22:55 uur stipt op tijd vliegen we weer richting Amsterdam. Ook dit deel van het vliegtuig zit helemaal vol maar omdat het maar een klein stuk is merk je er niets van, het is dan ook 's nachts erg rustig en kan ik lekker slapen.

Zaterdag 13 november

Regenachtig 6˚C

Het vliegtuig is bijna en half uur te vroeg, helaas verliezen we die tijd weer want het is bijna zes uur eer we een tas zien komen en op nummer twee moeten we nog even wachten. Coby is al weer vroeg haar bed uit gekomen want ze staat al weer fris en fruitig (kun je van ons nu even niet zeggen) op ons te wachten. Ze is de Masai vrouw die voor haar hebben meegebracht dubbel en dwars waard. We hebben een rustige maar prachtige reis gemaakt, heerlijk overal naar toe vliegen doen we vaker maar eerst het fotoalbum en natuurlijk even sparen.