Zuid-Afrika reis 2005

Home Foto's Pretoria Foto's Entabeni Foto's Krugerpark Foto's Timbavati Foto's Swaziland Foto's HluHluwe Foto's Drakensbergen

Zuid-Afrika 2005

Het verslag van onze reis

Maandag 24 oktober 2005

Om kwart over zes vertrekken we naar Schiphol, Coby brengt ons weg en ondanks de ochtendspits zijn we er om half acht. Omdat Koos al via Internet heeft ingecheckt hoeven we alleen de tassen maar af te geven. Erg handig, nu kunnen we nog even gaan shoppen en een ontbijtje nemen. En voor we het weten kunnen we gaan boarden. De Boeing 747-400 de “City of Karachi” is een combi vliegtuig, dus half vracht, half passagiers. We hebben stoelen bij de nooduitgang, dus we zitten lekker ruim. We vertrekken op tijd, en ondanks dat het een dagvlucht is gaat de tijd best snel. Een goed boek en een dutje, en het is 20:40 uur, jippie we zijn geland op Jo’burg International Airport. Snel door de douane, de tassen halen en even randjes pinnen. De shuttle bus die ons naar het Grand Airport Hotel brengt is snel gevonden. Het inchecken gaat op z’n Afrikaans, dus lekker langzaam, maar we hebben vakantie dus alle tijd. Helaas is de bar al dicht, dus nemen we maar een watertje en gaan naar bed, morgen begint de reis echt.

Dinsdag 25 oktober 2005

Vanmorgen al weer vroeg wakker want de zon staat al te lachen aan de hemel. Even douchen en snel naar het ontbijt, het eerste ‘hot breakfast’ is genuttigd. Om 9:00 uur gaan we met de shuttle bus terug naar de luchthaven om de huurauto op te halen. Het gaat hier weer Afrikaans langzaam, maar om 10:00 uur zijn we de bezitters van een spierwitte Renault Megane, met pas 950 km op de teller, daar gaan we snel meer van maken. We vertrekken meteen richting Pretoria, want het Voortrekkers Monument is onze eerste stop. Het is een enorm gebouw dat in 1949 is gebouwd als monument ter herdenking aan de ‘grote trek’, de massale verhuizing van de Boeren uit de Britse Kaapkolonie naar het binnenland, rond 1830. Het is een massief blok, omringd door 64 granieten ossenwagens. In het monument kun je met de hyser [=lift] naar boven, waar je een fantastisch uitzicht hebt op Pretoria. Je kunt met trap nog een verdieping hoger vanwaar je naar -1 kunt kijken, waar een cenotaaf [=leeg graf], staat ter herdenking aan alle slachtoffers van de Boerenoorlog. In de cenotaafzaal hangen prachtige borduurwerken over de grote trek, en er is een tentoonstelling over van Riebeeck. Buiten staan nog een aantal wagens uit die tijd. We vonden het echt de moeite waard om dit te bezoeken. Na de lunch, het inmiddels flink warm geworden vertrekken we naar het centrum van Pretoria voor een bezoekje aan Church Square. Hier staat een beeld van Paul Kruger in een klein grappig groen plein parkje, het is hier super druk, er staan allerlei kiosken die nootjes en fruit verkopen. Omdat het verschrikkelijk heet is en de zon erg brand is ieder plekje onder de bomen bezet. We houden het dan ook voor gezien en wandelen door de Kerkstraat of Church Street [alle straten hebben een engels en een Afrikaans bord] terug naar de auto. We gaan de Leriba Lodge in de wijk Centurion opzoeken. We hebben een prachtige grote kamer en dito badkamer. Zo nu gaan we ons eerste wijntje drinken, en die smaakt fantastisch. Om een uur of zes gaan we de douche maar eens opzoeken want we ruiken inmiddels “heerlijk”. Er is hier een prima restaurant, de Pinotage genaamd, klinkt veelbelovend. En dat is het ook, na nog een kop koffie op het terras te hebben gedronken houden we het vandaag voor gezien.

Woensdag 26 oktober 2005

Vanmorgen alweer om 7:00 uur wakker, kunnen we vast oefenen voor de safari’s, en om acht uur gaan we dan ook al ontbijten. Ook dit is weer voortreffelijk, veel vers fruit en andere lekkernijen. Om een uur of half tien vertrekken we richting Entabeni, omdat het niet op onze kaart staat, en de route beschrijving belabberd is, stoppen we bij een tankstation voor een degelijke wegenkaart. Gelijk maar even een kop koffie gedronken, want je weet nooit waar de volgende stop is. We rijden richting Nijlstroom en Naboomspruit en na zo’n 250 km zien we eindelijk een bord met Entabeni. Bij gate aangekomen, blijkt dat de tent in het Wildside Camp die we geboekt hebben, vol zit met Zweden, dus zijn we geüpgrade naar Earth Song een prachtig klein kamp met 7 lodges, allemaal uitzicht op de drinkpoel en de kans dat de leeuwen onder je veranda een dutje doen. We zijn hier heel tevreden mee. Als we even buiten zitten komen de eerste impala’s en gnoe’s al langs. Om half drie is het tijd voor de lunch, drie gangen het kan niet op. Om 16:00 uur gaat het dan eindelijk beginnen, het is tijd voor de eerste game-drive. We zijn met z’n zessen er is ook nog een engels gezin met 2 kinderen. Dus gaan we met ranger Barney en tracker Eric in een open jeep op zoek naar de big five. We zijn nog maar net op weg als we twee witte neushoorns met een jong tegenkomen, ze lopen lekker te banjeren door het hoge gras en ze zijn heel dichtbij. Verder zien we heel veel impala’s, gnoe’s, kudu’s [=koedoe] en blesbokken, die zijn nieuw voor ons. Ook zijn er veel parelhoenders en we zien een paar adelaars. Barney gaat ernstig op zoek naar de leeuwen, maar dat wil vanmiddag niet lukken. Als het bijna donker is stoppen we, het is tijd voor een sundowner [=borrel in de bush]. Nu het bijna donker is kunnen we heel goed zien waar de bosbranden in Entabeni zijn, de blushelikopters vliegen steeds over. We gaan met een schijnwerper op de jeep verder, het is nu pikdonker, want we eten in het Wildside Camp. Na het eten en een kop koffie bij het kampvuur, klimmen we weer in de jeep en gaan terug naar Earth Song. Onderweg spotten we nog een bushbuck en Barney vertelt over de sterren, het is namelijk heel helder en voor het eerst zie ik Venus en de schorpioen, er gaat een wereld voor me open. Al we bij ons kamp zijn aan gekomen worden we onder begeleiding van Barney, met geweer, naar onze lodge gebracht. Wat stel je voor dat een leeuw of zo rondloopt, het zal wel meevallen, maar goed. Na een lekkere douche met geen uitzicht op de drinkpoel omdat het pikdonker is, storten we ons om half elf in bed. Morgen is het weer vroeg dag.

Donderdag 27 oktober 2005

Goedemorgen, om half zes worden we gewekt en na een kop koffie en wat koekjes, het zijn meer veekoeken en we zullen er nog vele krijgen, gaan we om 6:00 uur weer op pad. Barney wil weer de leeuwen aan ons laten zien, gaat niet lukken. We komen al snel een brutale warthog [=wrattenzwijn] tegen, en ook de neushoornfamilie van gisteren is weer op pad. Natuurlijk zijn de impala’s, de kudu’s en de gnoe’s ook al weer wakker. Dan komen we een groep van 10 giraffen tegen, de dieren zijn erg rustig en storen zich duidelijk niet aan ons, goed voor de foto’s. We zien waterbokken, nog meer warthogs, een duiker en een klipspringer [ook nog niet eerder in het wild gezien], een groepje vervet monkeys en een zadelrugjackhals. Na de koffie in de bush komen we de giraffen groep weer tegen ze zijn nog niet veel verder gelopen. De vogels zijn ook goed vertegenwoordigd, veel ossenpikkers, glansspreeuwen, smidsplevieren en een steppebuizerd. Maar helaas geen leeuwen, jammer Barney, hij baalde geloof ik het meest van ons allemaal. Om 10:00 uur krijgen we nog een puik ontbijtje geserveerd, en dan zit ons bezoek aan Entabeni erop. De tassen gaan weer dicht en in de auto, we gaan via Potgietersrus, Pietersburg en Tzaneen over de Moegabaskloof naar Phalaborwa, omdat het ontbijt erg stevig was, slaan de we lunch maar een keertje over, kan geen kwaad. Om 16:00 uur zijn we in Phalaborwa, we gaan het nog vaak zeggen ‘de afstanden vallen altijd tegen’ en de Sefapane Lodge is snel gevonden, bij de Spar links af. Na het inchecken, we hebben hier het Wildlife Experience pakket geboekt krijgen we een rondavel met de prachtige naam Sable toegewezen. Het is een heel leuk rond huisje met een ronde kamer, een ronde douche en een ronde kast, hoe kan het ook anders in een rondavel. Er is een lekker zitje voor het huisje, hier houden we het wel een paar dagen uit. Vanavond gaan we lekker eten, de Sefaphane staat in de wijde omtrek bekent om haar goede keuken. Dat hebben we dus even uitgeprobeerd en ja hoor het is waar, we hebben o.a springbok carpaccio, geroerbakte struisvogel en buffel steak gegeten, toe nog een African coffee , lekker wijntje erbij, goed dat we niet geluncht hebben. Omdat dit Afrika is gaan we weer vroeg naar bed, na alles voor morgen te hebben klaargezet.

Vrijdag 28 oktober 2005

Om 5:00 uur krijgen we al een klop op de deur, eerst even wakker worden onder de douche, boe wat is het vroeg, safaripak aan tas mee en hup naar de koffie met veekoeken. Donovan de ranger staat al te wachten, we gaan met z’n tienen op dagsafari dus een jeep vol. Om kwart voor zes zijn we bij de Phalaborwagate van het Krugerpark, dus even melden en we kunnen naar binnen. Het is nog best een beetje fris zo ’s ochtends vroeg, maar de eerste impala’s zien we al, en er zullen er nog heel veel komen, er leven zo’n 800.000 impala’s in het Kruger dus we stoppen niet voor ieder groep. De impala is bekend om de zwarte M op de bips, dit is voor de leeuwen zodat die weten waar de MC Donalds is [een impala is een snackje voor een leeuw], een jonge impala wordt door de rangers dan ook een happy meal genoemd. Tot aan het ontbijt in het Letaba Camp zien we de volgende dieren: arend, steenbokkie, lilac brested roller, black headed herron, gele hornbill, francolijn, olifanten, de go awaybird, zebra’s en een krokodil, het gaat goed zullen we maar zeggen. In het Letaba Camp lopen de duikers gewoon rond en de vogels zijn rijkelijk aanwezig, heel veel glansspreeuwen, rode hornbills en grappige, brutale rood-gele vogeltjes, die niet alleen je brood jatten, maar ook vrolijk op je hoofd poepen. Vanaf het uitkijkpunt bij de Letaba rivier zien we maraboe’s, vervet monkey’s en waterbokken. Het is een erg leuk kamp met rondavels en “The Elephant Hall” waar de foto’s en de slagtanden bewaard worden van ‘The Magnificent Seven’ dit waren zeven enorme olifantenbullen die in de Kruger hebben geleefd en beroemd waren om hun enorme slagtanden. Na het ontbijt komen we een grote groep met zebra’s, gnoe’s en impala’ tegen. Tot aan de lunch spotten we o.a: een black-kite, een paar nesten van de witnek gier alle met een jong erin. We stoppen bij een uitzichtpunt bij de Letaba rivier en worden met de enorme droogte geconfronteerd, er is bijna geen rivier meer, in de kleine plasjes water liggen heel veel nijlpaarden. Hier worden we ook begroet door een groep brutale vervet monkey, die als ze de kans krijgen alles wat los en vast zit in de auto willen pikken. Hier ontmoeten we een Nederlands stel dat al voor de elfde keer in de Kruger zijn [zo ver zijn wij nog niet]. Dan zien we de eerste giraffe en we rijden bijna een groepje van drie leeuwinnen voorbij, maar gelukkig een van onze mede safarigangers ziet ze. Ze gedragen zich als echte leeuwen, ze doen namelijk niets, een van de dames vertrekt meteen als we stoppen de andere twee blijven niets doen. Bij een klein dammetje zitten allemaal watervogels zoals de smidplevier, een aantal soorten ijsvogels, een zadeldekooievaar, de hamerkop en een kleine waterleguaan. Er volgen nog veel nijlpaarden, olifanten, giraffen en in de verte zien we ook nog twee mannetjes leeuwen, maar die zijn wel heel ver weg. We stoppen bij de een dam in de Olifantrivier en we lopen over de dam om naar het wild te kijken wat zich daar verzameld om te drinken. We zien hier een grote waterleguaan, veel baboons, allerlei vogels, giraffen en natuurlijk impala’s. Tijd voor de lunch, die nuttigen we in het Olifants restcamp. Als we na de lunch bij de rivier gaan kijken, begrijpen we meteen waarom de riviersafari van morgen niet door gaat, er is namelijk bijna geen rivier meer, het is zo droog, en het beetje water dat er nog is wordt weer gevuld met nijlpaarden. Er komen ook nog wat olifanten langs om te drinken en er zit een prachtige African fisheagle. Om half drie verlaten we het Olifants restcamp weer. We zien dan nog een groep buffels weer een steenbokkie, ook spotten we nog een krokodil, maar die glijdt meteen het water in. Omdat het inmiddels heel erg warm is gaan we weer richting de Sefapane, waar we na nog een kudde olifanten en andere dieren om half vijf aankomen. Het was een erg geslaagde dagsafari. Eerst even afkoelen en een drankje drinken. Na een verkwikkende douche gaan we om een uur of half acht eten, het is nog heerlijk weer dus eten we buiten, vandaag staat er o.a. giraffe op het menu, iets dat Koos dan ook gaat proberen, ik kies voor boboti, ook lekker Afrikaans. Na de African coffee besluiten we op tijd naar bed te gaan. Omdat er morgen geen riviersafari is, gaan we op wandelsafari, enige nadeel is dat die om 5:00 uur begint.

Zaterdag 29 oktober 2005

Hallo, zeg vanmorgen kregen we om kwart over vier al een klop op de deur, als we nu niet op tijd zijn, weet ik het niet meer. We gaan met nog een stel, ranger Andrew en tracker Philip op pad, en na een half uurtje rijden lopen we om half zes al in de bush. We krijgen instructies over wat wel, en vooral wat niet te doen. Andrew zei het erg mooi “You leave nothing in the bush except footprints and you take nothing from the bush except memories”. En dan gaan we op weg, Andrew en Philip voorop en wij er als eenden achteraan. Er was ons vooraf al verteld dat de kans op het zien van wild erg klein is, maar dat de vogels, de vegetatie, de sporen en de uitwerpselen ook heel interessant zijn. na een klein uurtje herkennen we dan ook al veel sporen en vooral in poep raken we erg bedreven. Na een gezellig ontbijtje op een paar stenen langs een droge rivierbedding, gaan we weer verder. We vinden een spoor van de luipaard [helaas alleen het spoor], en dan zien we een paar impala’s. Als Andrew op een termietenheuvel klimt om te kijken of er nog meer impala’s zijn, gebaard hij ons om hem te volgen en vooral heel stil te zijn, we volgen braaf en hebben geen flauw idee waar we heen gaan, best spannend. En dan staan we ineens oog in oog met een geweldige olifant, op zo’n 50 meter afstand, zo dat is pas een verrassing. De olifant staat op zijn gemak wat bomen te strippen, we staan hier behoorlijk veilig omdat de wind naar ons toe is, maar als hij dichterbij komt moeten we weg van Andrew. Het blijkt dan dat er nog twee olifanten vlakbij deze lopen. Maar we mogen niet meer blijven. We hebben reuze geboft, dat we dit gezien hebben. Als we weer bij de jeep aankomen is het al 9:00 uur geweest, na een drankje gaan we weer op weg, als we onderweg een spoor van buffels vinden en er ook een partij verse poep op de weg ligt, vraagt Andrew of we haast hebben, maar dat hebben we natuurlijk niet, ‘this is Africa man’ dus gaan we er achteraan, en na nog een kudde overstekende olifanten blijkt dat we er met de jeep niet bij kunnen komen. Of we nog zin hebben in een wandelingetje, tuurlijk. Omdat het niet zo zonnig is en het ook nog niet warm is, zijn we daar wel voor te vinden. Daar gaan we dan weer, in het rijtje. We zien ondertussen nog veel vogels en een paar hazen. En dan na ruim een uur lopen zien we door de dichte bebossing de buffels lopen, het is een grote kudde, je hoort ze ‘knorren’ en voortbewegen en met de verrekijker kun je ze heel goed zien. Omdat buffels erg gevaarlijk zijn mogen we niet dichterbij, maar dit is al erg spannend. En na een poosje gekeken en geluisterd te hebben, gaan we weer op zoek naar de jeep. Zo zijn we na een goed geslaagde bushwalk om een uur of half twaalf weer in de Sefapane, nu eerst een kop koffie. Nu hebben we ‘vrij’ tot 17:00 uur, tijd om een mailtje naar het thuisfront te sturen, we hebben ten slotte best wat te vertellen. Na de lunch is het helaas geen zwembadweer, dus doen we even een dutje, want we waren wel erg vroeg op vanmorgen. Om 17:00 uur zijn we allemaal weer paraat en met 2 jeeps gaan we op weg, eerst de avondsafari en daarna een braai. We zien weer wat impala’s, giraffen en zebra’s en dan zit er ineens iets op weg, het is een jonge hyena en even later is de hele familie hyena aanwezig, 2 jongen en een stuk of 5 volwassen dieren. Dit is heel bijzonder en vooral erg aandoenlijk de jongen zijn net puppies. Volgens een Afrikaanse jongen die naast ons in de jeep zit zijn enorme bofkonten dat we dit zien. Gelukkig maar, daar ga je voor naar Afrika. Als we even later stoppen voor de sundowner is het opeens weer helemaal donker, dat gaat zo snel hier. Na de borrel gaan we richting de kraal, maar die moet even wachten want er is een luipaard gespot, en dan moet alles wijken heel de jeep is in opperste staat van opwinding, en we kunnen niet wachten tot we er zijn, en maar duimen dat hij er dan nog ligt. We hebben weer geluk volgens Anton [=Afrikaanse jongen], hij zei letterlijk ‘To see a Leopard, is a bonus’, nou dat geloven we ook wel. Als we op de plek aankomen, ligt het luipaard mannetje nog in het hoge gras, we kunnen helaas niet zo heel veel van hem zien alleen de achterkant van z’n kop is duidelijk te zien. En hij krijgt ook een beetje genoeg van al die spots die op hem gericht worden, want hij staat op en wandelt weg. Maar we kunnen hem op het lijstje zetten, de big five is weer compleet. Als we bij de kraal aankomen is alles al voor ons gereed gemaakt, het is een open plek midden in de bush, die met houten planken is omheind en de ingang wordt bewaakt door de “korporaal” die met een groot geweer over onze veiligheid waakt. Er is een groot kampvuur en er staat een lange tafel die keurig gedekt is met alles wat je in een goed restaurant ook vind. De braai is prima verzorgd er is salade, knoflookbrood, milliepap met shebasaus [‘k zou het zelf niet kiezen], chutney, groente en natuurlijk vlees in de vorm van boerenworst, en lamskoteletjes, lekker wijntje erbij we vergeten helemaal dat er elk moment een wild dier voorbij kan komen. Wat ik erg grappig vond was dat er een dixi-toilet stond midden in de bush, met een olielamp, is de olielamp weg, dan is-ie bezet [deur sluit niet], is de lamp buiten dan is–ie vrij. Na nog een kop koffie gaan we alweer richting Sefapane. Het was erg lekker en vooral ook erg gezellig. Op de terug weg zien we ondanks de spots geen dieren meer, maar het was al met al een enerverend dagje. Heerlijk morgen uitslapen.

Zondag 30 oktober 2005

Vanmorgen konden we lekker uitslapen, maar helaas langer als tot 7:00 uur houden we het niet uit. Dus zitten al voor achten aan het ontbijt. Dit is ons eerste ontbijt in de Sefapane Lodge, de andere waren in de bush. Dus fuiven we ons zelf vandaag weer op heerlijk vers fruit en een hot breakfast. Na het ontbijt pakken de tas weer in, ons verblijf in de Sefapane Lodge is voorbij, we hebben het hier erg leuk gehad. Na het uitchecken, halen we nog even water bij de Spar en dan gaan we op weg naar Akeru. We rijden via Mica naar Hoedspruit. Onderweg zien we nog wat wild en al om kwart voor elf zijn we bij de afrit die naar Timbavati gaat. Wat zullen we doen? De afstandenvallen altijd tegen, dus gaan we toch richting de Timbavati Gate. Maar goed ook want we waren even vergeten dat de weg, die 30 km lang is, maar 8 km is geasfalteerd, de rest is gravel, dus hobbelen en stoffen we lekker, maar we hebben nu de tijd. Bij de gate betalen we onze fee en we kunnen door. Timbavati is een van de ‘satellietparken’ d.w.z. er zijn voor het wild geen hekken tussen het Kruger, maar bezoekers mogen hier niet op eigen gelegenheid rondrijden zoals in het Kruger. Onderweg komen we al weer allerlei dieren tegen, maar als we richting de Akeru Lodge rijden staat er links van ons ineens een enorme kudde buffels, geweldig. Zo dit is vast een goed begin.Om half 12 zijn we bij de Akeru Lodge, Tammy de eigenaresse is niet eens verbaasd dat we er al zijn. We worden met een drankje welkom geheten en krijgen uitleg over de ‘regels’ het is een open kamp, dus iedereen kan in en uit lopen. Verder is er alleen stroom voor de ventilator en je kunt je batterijen opladen, maar verder gaat alles op gas, en er zijn kerosinelampen. Het klinkt heel primitief, maar het is erg luxe. We hebben een prachtige lodge, vlak bij de drinkpoel en geen buren dus als je onder de douche staat kun je zo naar de apen of wat er ook voorbij komt kijken. Ook hebben ze 5 warthogs die ‘wonen’ hier en lopen gewoon rond, en als je ze gewoon negeert is er niets aan de hand. We zijn kunnen nu van de lodge en het uitzicht genieten tot dat de drum gaat voor de lunch. Dit is een mooi moment om even het dagboek bij te werken, wat te lezen en vogels bij de drinkpoel te spotten. De lunch is fantastisch, warm en koud. We zijn met 15 personen uit Engeland, Australië en Duitsland. Om 16:00 uur is koffie met koekjes en dan gaan we op game-drive, met ranger Marc en tracker Richard. Al snel zien we een grote groep giraffen, en als we roepen dat we een nyala zien zegt Marc dat we die nog wel meer zien, en we gaan als een speer naar de verharde weg, want de wilde honden die ze gisteren gezien hadden zijn weer gespot. Gelukkig liggen ze er nog als we komen, het is een groep van 9 dieren en ze zijn heel rustig, wel alert maar toch erg relaxt. Een luipaard zien is een bonus, maar wilde honden zien is wel 10 keer bonus, volgens Marc, want er zijn er niet veel in dit gebied. Als we de honden verlaten komen we inderdaad de nyala’s tegen een groepje met een mooi donker bruine man erbij. En voor we er erg in hebben zitten we midden in een groep olifanten van alle leeftijden. De kleinste die erbij is, is niet ouder dan 3 weken, echt een knuffeltje. Super het zijn enorme kolossen en ze verplaatsen zich geruisloos. Er zijn ook 2 puber olifanten bij die met elkaar strijden, wie de ‘baas’ is, maar de mini olifant is toch het leukst. Als we nog gezellig tussen de kudde zitten komt er een enorme bul aan, hij schuurt bijna tegen de achterkant van de jeep aan, maar als we stil zitten is er niets aan de hand. De kudde trekt snel verder, want olifanten zijn altijd ‘on the move’. Tijd voor een sundowner, want het schemert al behoorlijk. We hebben een leuke plek met uitzicht op een droge rivierbedding. En als wij lekker van een wijntje genieten krijgen we op enige afstand bezoek van een gevlekte hyena, je kunt hier je camera gewoon niet wegleggen. De hyena bekijkt ons een, maar we zijn niet interessant voor hem, hij wel voor ons. Dan gaan we weer in de jeep om op zoek te gaan naar de leeuwen. Het is nu al pikdonker en Richard heeft de schijnwerper al aan, gelukkig maar, want nu zien we voor het eerst een kill, van een Afrikaanse wilde kat die een Afrikaanse wilde muis vangt. Goed het is niet zo erg spectaculair, maar toch. We zien een civetkat, een paar genetkatten, bushbaby’s hazen, impala’s en mangoesten. Er dan rijden we weer een droge rivier in, en ja hoor. Er ligt een groep van 5 leeuwen, twee volwassen leeuwinnen, een jong van nog geen jaar oud, een puber leeuwin, en een puber leeuw. Ze gedragen zich als echte leeuwen, ze zijn lui. Het mannetje is redelijk wakker, en moet steeds niezen [koutje??] en geeuwen. Omdat de schijnwerper op de beesten is gericht, kunnen we heel goed foto’s maken, en we zijn ook heel dichtbij zo’n 2 meter. Na de leeuwen gaan we weer richting Akeru, waar het eten op ons wacht, omdat het nog steeds erg warm is eten we bij de drinkpoel. Wat erg gezellig en spannend is, er staan wel een paar kerosine lampen maar het is toch wel donker. Als we gegeten hebben is er nog koffie in de lounge, maar omdat we weer erg stoffig zijn gaan we onze lodge opzoeken om te douchen. Het is erg knus binnen alle lampen zijn aangestoken, en ook douchen bij olielampje heeft wel iets, jammer dat je buiten niets meer kan zien. Omdat we morgen weer vroeg op moeten, gaan we op tijd slapen.

Maandag 31 oktober 2005

Heerlijk geslapen in het, onder de klamboe staande, kingsize bushbed. Maar om 5:00 uur worden we gewekt,want om 5:30 uur vertrekken we voor onze ochtend game-drive. Marc en Richard hebben sporen van de neushoorn gevonden en gaan er een paar keer vandoor om ze te volgen, maar helaas het spoor loopt dood, of ze zijn al te oud om te volgen. Maar ineens zitten we weer tussen zo’, 30 olifanten, het is een andere groep als gisteren maar weer erg spannend, we rijden kris kras door de kudde heen, maar ze vinden het prima en gaan gewoon met hun bezigheden zoals het eten van veel mopanibladeren en het ontwortelen van bomen. We blijven hier weer tot dat er een mannetje nadert en de kudde wat onrustig wordt. Tijd voor de koffie, er is weer een leuk plekje gevonden, met uitzicht op weer een andere droge rivier. Na de koffie gaan we weer verder, we zien nog een groep zebra’s, giraffen, 2 steenbokkies [favoriet], natuurlijk impala’s en om half 9 zijn we terug, even opfrissen en als de drum gaat is er ontbijt. Lekker hoor weer veel vers fruit, en hot breakfast, we groeien weer dicht. Na het ontbijt kunnen we weer mee met een bushwalk, maar het is nu al heel erg warm, en we hebben in de Kruger al genoeg gebushwalkt. We instaleren ons lekker op een bedje bij het zwembad, onder de parasol, drankje erbij, boekje lezen, dutje doen. Als het om een uur of een te warm wordt gaan we als die mooie fotoboeken die in de lounge liggen eens wat beter bekijken, en voor we er erg in hebben gaat de trommel voor de lunch weer. Die is weer heerlijk er zijn wraps die gevuld kunnen worden met allerlei lekkernijen, en er is ook nog een koud buffetje. We zijn nu nog maar met z’n zessen, een Australisch stel en een Duits/Frans stel. Het is erg gezellig, vooral ook leuk om te horen hoe iedereen z’n reis heeft samengesteld. Voor we het weten is er weer koffie met koekjes en is het 16:00 uur, dus game-drive. We zijn amper vertrokken uit Akeru of we krijgen een lekke band, dus hup uit de jeep en kijken hoe Marc en Richard dit aanpakken, nou dat kunnen ze vlot. Dus jeep weer in, en kijken wat we tegenkomen, de giraffen melden zich als eerste gevolgd door de zebra’s. Ook gaan we weer op zoek naar de leeuwen van gisteravond en met succes, de vijf zijn net als gisteren weer super lui, het zijn 5 “flat cats”, maar wel erg leuk en een hoge aaibaarheids factor. Vanavond is de safari in het gebied van de Kings Camp [hier zijn we 2 jaar geleden geweest]. Maar het wild is vanavond elders naar toe, dus hebben we alle tijd om te stoppen voor de steenbokkies die we veel zien en waar de Australiër maar geen goede foto van kan maken, hij wordt flink gepest. Tijd voor de sundowner, tijdens het wijntje ontdekt Richard een hol van de bronze baboonspider. Dus wij er allemaal bovenop om te kijken of-ie uit z’n hol wil komen, het is een kanjer van een spin, bronskleurig, harig en niet giftig maar hij kan wel erg gemeen bijten. Als we weer in de jeep zitten horen we een sissend geluid, ja hoor lekke band. Nu hebben we een probleem, want we hebben geen reserve meer, dus roept Marc z’n collega rangers op, maar omdat we een eind uit de buurt zijn duurt het even. Wij de jeep weer uit en nog maar een beetje rondsnuffelen, de hulp wordt met gejuich ontvangen en voor we er erg in hebben kunnen we weer verder. Het is inmiddels donker, dus de schijnwerper gaat weer aan, dit betekend dat we alleen nog katachtige zullen zien. Maar we boffen, de olifanten van vanmorgen zijn nog aan de wandel en Marc stopt er even, maar ze worden erg onrustig van ons dus vertrekken we weer. Als we door een droge rivierbeding rijden hebben we weer pech, er zit een hele grote tak klem onder de auto, dus de mannen er weer uit en prutsen met succes de tak er weer onder vandaan. We rijden weer en vlak bij de Akeru lodge zien we de wilde honden van gisteren weer, en geheel tegen de bushregels in stoppen we nog een poosje bij ze. Maar ook zij worden een beetje onrustig van het licht, dus gaan terug, waar we worden ontvangen door 3 kudu’s die voor de ingang van de lodge staan. De drums voor het diner klinken al snel, we eten bij het zwembad en het is weer erg lekker en gezellig, Marc eet ook mee vanavond, en hij heeft op al onze vragen een antwoord en verteld ook zelf veel over z’n werk. Als we na het eten en de douche nog even buiten zitten is het nog steeds erg warm, maar in de lodge valt het gelukkig wel mee.

Dinsdag 1 november 2005

De vakantie gaat maar door, vanmorgen weer om 5:00 uur gewekt en na een douche, een kop koffie en een veekoek zitten we om half 6 weer in de jeep, we zijn nu nog maar met z’n vieren, dus heel ruim. We hebben al snel luipaardsporen en de plek waar hij langs de weg in het zand gelegen heeft, maar helaas blijft het daarbij, want hij is de bush in gelopen [rot kat] en dus onvindbaar. Dan hebben we neushoorntracks , maar ook dit loopt op niets uit. Gelukkig zijn er weer veel zebra’s en giraffen op pad en er rent een honeybadger over de weg, stond ook op het dierenverlanglijstje. Voor de variatie krijgen we weer een lekke band, arme Marc, gelukkig zijn we met de andere jeep van Akeru, dus we hebben een reserve band. Even verwisselen en we gaan weer verder. We zien waterbokken en kudu’s en natuurlijk impala’s. Tijd voor een kop koffie en een ‘kaakje’, je gaat er aan wennen. Het is al weer flink warm, het is pas 7:00 uur, vandaar dat er niet zoveel dieren te zien zijn, maar volgens Marc is er een conferentie van de Big Five in het Krugerpark, en daar zijn ze heen [ja ja]. Gelukkig zien we heel veel verschillende vogels, zoals favorietje de lilac brested roller, en ook heel veel roofvogels en ook de impala’s en het steenbokkie zijn gewoon hier. Om een uur of acht zijn we terug in Akeru, we stoppen de spullen weer in de tassen en als de drum voor het ontbijt gaat zijn we gepakt. Na het ontbijt en het afscheid van Tammy, Marc en Richard verlaten we Akeru, we hebben het hier erg naar ons zin gehad. Op naar Swaziland, we vertrekken om 10:00 uur op weg naar de maingate, maar bij het enige bord dat we tegenkomen gaat het mis, we gaan de verkeerde kant op en na zo’n 20 km over het zandpad, komen we tot de ontdekking dat we “verdwaald” zijn in Timbavati, dus keren en weer terug, als we een auto tegenkomen vertellen ze ons wat we al weten, we zijn verkeerd gereden. Als we onze tijd niet zo hard nodig hadden zou het wel koddig zijn geweest. Als we weer bij het bord zijn rijden we er twee keer omheen om te kijken of we nu echt goed gaan. Maar om kwart over elf geven we onze papieren af bij de gate en gaan we via Hoedspruit, Klasserie, Bosbokrand en Hazyview naar Nelspruit. Hier stoppen we even om te eten en de benen te strekken en dan gaan we weer verder, we kunnen nu de snelweg op, deze gaat helemaal naar Maputo in Mozambique, maar wij gaan richting Jeppe’s Reef, de grensovergang met Swaziland, we zijn gelukkig optijd want om een uur of zes gaat de grens dicht. Zo nu gaat het gebeuren, eerst moeten we ons melden bij de douane van Z.A om een stempel te halen dat we Z.A. verlaten, auto in, 25 meter rijden, auto uit, naar de douane van Swaziland, formuliertjes invullen, stempel halen dat je Swaziland binnenkomt, allerlei briefjes krijgen we mee voor de auto, auto weer in 10 meter rijden, briefjes van de auto weer afgeven. Welkom in Swaziland. We moeten nog ongeveer 100 km rijden tot Mbabane maar de weg is goed, het is alleen erg druk langs de weg, de koeien en de geiten kunnen hier vrij oversteken of over de weg lopen als ze dat willen. En zijn ook heel veel schoolkinderen die langs de weg lopen. Als we wat verder rijden wordt het minder druk langs de weg, het wordt heel bergachtig en het is prachtig groen. Er groeien hier veel dennen, die worden gekapt voor de hout en pulpindustrie, ook wordt er veel suikerriet geteeld. Omdat er overal aan weg gewerkt wordt verschuiven we onze gewenste aankomsttijd steeds met een half uur. Ook hier wordt het snel donker, en als we in Mbabane de “geweldige” routebeschrijving volgen komen we na 25 km tot de ontdekking dat deze voor een ander hotel is. Navraag bij een aantal boswachters levert ons een juiste beschrijving op, het hotel ligt in Mbabane, als we daar terug zijn hebben we het dan ook zo gevonden. Het is aarde donker en het onweert en bliksemt heel er, maar er valt geen druppel, en het is nog vrij warm. Om een uur of zeven zijn we bij de Mountain Inn, een prachtig hotel met allerlei gangen die naar de kamers leiden. Na een verkwikkende douche gaan we lekker eten in het restaurant dat een voortreffelijke keuken heeft, dit hebben we wel verdiend vinden we. Het hotel heeft een mooi uitzicht op de stad, kijken of we daar morgen meer van kunnen zien. Heerlijk morgen kunnen we uitslapen.

Woensdag 2 november 2005

Jippie uitslapen, maar helaas om 6 uur zijn we klaar wakker, de zon schijnt dat het een lieve lust is. Toch nog tot 7 uur in bed gebleven, maar dan roept de buitenlucht weer. Als we gaan ontbijten is het al behoorlijk warm, en als we om half 9 uitchecken is het al 30ºC. Vanmorgen al weer een leuk beestje gespot, een miljoenpoot liep door de struiken, ging best snel met al die pootjes. De reis gaat vandaag voorspoedig we rijden door de Ezulwini vallei en via Manzini en Big Bend naar Lavumisa/Godela. Onderweg zien we veel suikerriet, ook rijden we langs een fabriek waar dit verwerkt wordt. Er hangt een heel aparte lucht, eerst ruiken we alleen maar alcohol, en later ruikt het heel zoet. Bij de grens met Zuid-Afrika werken we het zelfde ritueel als gisteren af, en na de nodige papieren en stempels kunnen we weer verder. Het is inmiddels ruim 40ºC en het is pas 12 uur. We gaan nu via Pongole en Mkuze naar Bayala, we laten de route beschrijving voor wat het is, want anders waren we weer fout gegaan. En als we een bord met Bayala Game Lodge langs de weg zien slaan we af. We gaan van de geasfalteerde weg af, een hek door en hallo zeg, daar staat de eerste nyala al weer, we volgen netjes de borden, over een wildrooster, groeten een paar zebra’s, gaan weer een hek door, komen een paar giraffen en impala’s tegen, en dan komen we bij de Bayala Game Lodge, we zijn erg vroeg, het is pas een uur een. We hebben hier weer een leuke rondavel, omdat we hier 2 dagen zijn besluiten we de tassen een beetje leeg te maken, zodat we weten wat vies is en wat niet. ’s Middags rijden we even naar het dorpje Hluhluwe en eten er even iets. We zijn nu in Zululand, vanavond is er in de andere Bayala Lodge een braai met Zuludans, daar gaan we heen. Maar eerst rijden we nog een beetje rond in de omgeving. Terug in Bayala is er een bus van Fox reizen gearriveerd, die het zwembad en het hele terras geënterd hebben, dus ploffen we lekker bij onze rondavel neer. Tijd om het dagboek weer even bij te werken. ’s Avonds brengt eigenaar David ons naar Bayala 2 voor de braai, die erg goed en uitgebreid is, en na het dessert komen de zuludansers op [het personeel], ze zingen en dansen een paar nummers, maar het mooiste is het volkslied van S.A. na de koffie brengt David ons weer naar Bayala 1, en na het ontbijt geregeld te hebben gaan we op tijd naar bed, want morgen gaat de wekker weer vroeg.

Donderdag 2 november 2005

Zo vanmorgen weer vroeg uit de veren [5:00 uur] even douchen, en hopen dat David de chaoot ons niet vergeten is met het ontbijt. Het valt mee, we kunnen in Bayala 2 ontbijten, ze hebben hier heerlijke ananas, maar die groeit ook om de hoek. Om 6:15 uur vertrekken we naar Hluhluwe/Umfulozi Game Reserve, waar we om 7:00 uur aankomen, het is nog lekker rustig en na betaling een fee van 140 rand p.p. kunnen we naar binnen. Het is heerlijk weer zo’n 25ºC en weinig zon, ideaal weer voor een safari en ook perfect voor de foto’s. We hebben een geweldige dag hier, het is hier heel groen, ondanks dat ook hier grote droogte is. Ook de vegetatie is heel anders als in de Kruger, hier zijn meer bomen en hoge bossage’s. We hebben een meegenomen ontbijtje genuttigd bij de Hluhluwedam, bij voldoende water kun je hier vandaan varen, maar helaas, geen water. Bij het Hilltop Camp hebben we koffie gedronken, je hebt hier prachtige vergezichten, omdat je op 450 meter hoogte zit. We zien hier een enorme kudde buffels grazen. Later zijn we hier terug gekomen om te lunchen. Maar eerst zijn we het park gaan verkennen, het heeft een 220 km lang wegennet, wij zijn alleen in Hluhluwe geweest, maar een wild dat we gezien hebben: Olifanten, buffels, heel veel neushoorns, giraffen, zebra’s, warthogs, baboons, monkeys, rode duikers [4 van de 100], grote groepen nyala’s en heel weinig impala’s, ondanks dat er zo’n 26.000 leven. Ook op vogelgebied hebben we veel gezien, heel veel verschillende roofvogels, nijlganzen, parelhoenders, ossenpikkers, een pelikaan en de soorten die we geen naam kunnen geven. We hebben veel gezien, maar de leeuwen, waar we ernstig naar opzoek zijn geweest hebben we niet op de aangegeven plek gevonden. Tegen vijf uur verlaten we H.U.P. bij de uitgang worden we gedag gezegd door 2 zuludansers [met geldblikje]. Terug in Bayala is het erg rustig, we zijn maar 6 gasten, maar vanavond kunnen we gewoon in Bayala 1 eten. Het eten was geen succes, ’t werd erg rap achter elkaar voor je neus gezet en vertoonde weinig fantasie. Morgen beter, we hebben de tassen heringericht. Morgen gaan we weer op tijd op, we hebben om 7:00 uur ontbijt geregeld, ‘k Ben benieuwd of David de chaoot nog plaatsen op de boot in St Lucia voor ons gereserveerd heeft. We zien het wel.

Vrijdag 4 november 2005

Ja hoor om 5:00 uur klaar wakker, maar toch nog tot 6:00 uur in bed gelegen. Even douchen en tot onze verbazing zien we dat het vannacht een beetje geregend heeft, het nu ook wat fris. Als we aan het ontbijt zitten, komt vriend David aangestoven. Hij heeft slecht nieuws in St Lucia is het erg slecht weer, het regent erg hard en het is koud, dus als we gaan zijn er zeker plaatsen, want de boten zijn niet overdekt en druk is nu niet. We weten nog niet wat we nu zullen doen, eerst maar eten en uitchecken. We hebben nog 50 km de tijd om te beslissen, maar als we eenmaal onderweg zijn gaat het steeds harder regenen, dus besluiten we om niet te gaan [goede reden om nog een keer terug te komen]. We rijden via Hluhluwe, Empangeni en Stanger richting Durban. Van Durban gaan we richting Pietermaritzburg, vanwege de vele regen die er valt stoppen we bij een groot shoppingcentre. We willen hier iets eten en zien dat The Ocean Basket hier zit, vanwege de goede ervaring in Kaapstad, besluiten we hier neer te strijken, en met succes we hebben heerlijk vis gegeten. Na het eten gaan we nog even shoppen, leuk cd-tje gekocht. En dan gaan we weer verder, de Howick Falls is de volgende stop we maken wat foto’s maar vanwege de regen is het niet echt druk, dus dan maar even naar de hand craft winkeltjes, even kijken wat er te koop is, we zoeken nog wat swazikaarsen. Dan gaan we weer verder, op naar Winterton, het is inmiddels noodweer en regent, het onweert en overal zie bliksemflitsen gaan. Het lijkt dan ook wel nacht als we bij Cayley Lodge aankomen, maar we zijn er. Als we inchecken, blijkt dat we niet geboekt staan, maar we hebben wel een voucher, probleem?? Het hele hotel is afgehuurd door een bedrijf. Maar ze hebben nog een kamer over en gelukkig kunnen wij die krijgen. Alleen is het restaurant niet open, maar ze regelen wel iets voor ons. We hebben een mooie grote kamer met uitzicht op de Drakensbergen, helaas hebben we vanwege het slechte weer geen uitzicht. Na een lekkere warme douche en een schoon pak gaan we opzoek naar het eten. Omdat de hele groep ergens in een conferentiezaal zit en de kids beneden bezig gehouden worden. Hebben ze voor ons in de pub een maaltijd klaargemaakt, en die was zeker niet slecht, lekker wijntje erbij. Morgen zien we weer verder.

Zaterdag 5 november 2005

Uitgeslapen tot 7:00 uur, het gaat al weer beter. Helaas regent het nog steeds, maar eerst maar eens naar het ontbijt, dat is erg goed en uitgebreid. Als we om een uur of half tien vertrekken is het droog, we willen wat items uit de battlefieldroute doen. Dus gaan we via Ladysmith naar Dundee, daar staan de borden naar Rorke’s Drift. Maar als we bij de afslag naar Rorke’s Drift zijn, kunnen we weer terug, het is een modderpad met waanzinnige kuilen en heel veel water, daar kan onze megane niet door heen, jammer hoor. Terug naar Dundee voor overleg, eerst maar even lunchen. Dan gaan we naar het Talana museum, dit museum herdenkt de eerste slag van de Boerenoorlog in 1899 en het leven van alledag in vervlogen tijden. Er is een kolenmijn nagemaakt, Dundee is de stad van de steenkolenmijn. Als we binnen alles gezien hebben, en we buiten het verhaal van de Boerenoorlog willen gaan bekijken kunnen we niet weg, het is helemaal zwart buiten en het komt met bakken uit de hemel, dit is geen buitje, het onweert en licht weer heel erg. Daar staan we dan, nog maar een rondje door het museum. Als het dan nog niet droog is, worden we via allerlei trappen en gangen naar de giftshop gebracht, vandaar is het een klein sprintje naar de auto, dat we trekken zodra de regen iets mindert. Van het buitenmuseum komt niets meer. We besluiten maar weer richting Winterton te gaan. Als het bij Ladysmith droog wordt, besluiten we het monument van de Boerenoorlog in Elandslaagte te bezoeken, maar helaas de laatste kilometers zijn hier ook weer een grote modderpoel. Dit wordt hem niet, we gaan dan lekker shoppen in de curioshops die we op weg naar de lodge zijn tegengekomen. Het zijn allemaal heel diverse winkeltjes met mooie dingen, dus gaan we even wat randjes uitgeven. Als we nog even willen internetten is het café helaas dicht. Terug in de Cayley Lodge proberen we vast in te checken, maar helaas lukt het niet. Vanavond is er een braai in het hotel, dus daar kunnen we gewoon bij aanschuiven, alles staat nu nog buiten, maar als we een uurtje later kijken staat er nog 1 kok dik aangekleed bij de braai, in de regen. Alles is weer naar binnen gehaald, maar daar merken we niets van als we gaan eten, het is heel goed en erg uitgebreid. We denken dat het een reclamebureau is dat hier zit want na het eten worden allerlei reclamespots vertoond, sommige kennen wij ook uit Nederland, en sommige zijn erg grappig , maar na een kop koffie houden we het om een uur of elf voor gezien. Morgen pakken, dan zit het er weer bijna op.

Zondag 6 november 2005

Hoera het regent gelukkig weer, en we hebben tot half acht geslapen. Na een stevig ontbijtje gaan we tassen pakken en uitchecken. We vertrekken om even over tienen omdat we naar de Spioenkopdam willen, maar als we er zijn is het weer zo slecht dat we maar doorrijden, het giet en het is nog maar 9ºC. hier wordt je niet vrolijk van, want het ziet er niet naar uit dat het beter wordt. We rijden richting Harrismith en doen ieder koffiestop aan die we tegen komen. De lucht is inktzwart en de lichtflitsen schieten door de lucht. Als we eenmaal op de N3 richting Jo’burg rijden wordt het alleen maar slechter, als we bij een tolhuisje zijn hagelt het zelfs. Het duurt heel lang voor dat we uit de bergen zijn. Op een gegeven moment moeten we zelfs de auto langs de kant van de weg zetten omdat het zicht nul is. We hoeven vandaag maar 380 km te rijden, maar we hebben de hele dag nodig. Als we om 17:00 uur bij Jo’burg aankomen, wordt het eindelijk licht, maar niet voor lang, want ook hier gaat het weer lekker regenen, ik wist wel dat het kan regenen in Afrika, maar dat het zo erg kon zijn, verbaasd me. We leveren de auto helemaal gaaf af op de luchthaven en gaan naar de vertrekhal, we zijn best wel vroeg, maar bij navraag blijkt dat we om 18:15 uur in kunnen checken, maar dit is Afrika dus wordt het 19:00 uur, we hebben 1 kilo overgewicht, maar gelukkig doen ze helemaal niet moeilijk. Alleen is het ticket niet orde, we kunnen wel inchecken maar het papieren vodje wat we hebben is niet helemaal goed, vandaar dat we ook niet van te voren konden inchecken, maar eindelijk is alles geregeld en kunnen we door de douane. We gaan eerst iets eten en komen bij de Africa Lounge terecht, hier fuiven we ons zelf op een heerlijk glas wijn en we bestellen een paar wraps en een gezonde salade, het smaakt heerlijk en na een kop koffie gaan we nog even shoppen. Er is hier een mooie Out of Africa winkel dus daar gaan we nog even snuffelen. Nog 2 cd’s gekocht en wat frutsels, en dan is het alweer bijna tijd om te boarden. Dit gaat allemaal niet zo vlotjes en we vertrekken een half uurtje te laat. Omdat het vliegtuig niet helemaal vol zit hebben we lekker 3 stoelen voor samen, en na nog een snackje en een drankje, wordt het stiller in het vliegtuig, tijd voor een dutje.

Maandag 7 november 2005

Poeh, wat een slecht weer vannacht veel onweer en turbulentie, maar ik heb toch nog wel geslapen, Koos heeft weer alle films gezien. Om 9:20 uur landen we precies op tijd op Schiphol. Helaas is Nederland ook onder een dik wolkendek verscholen, dus we kunnen weinig zien tijdens de landing. We hebben vrij snel onze tassen en om een uur of elf zijn we thuis, met heel veel foto’s en nog meer herinneringen. Hopelijk kunnen we over een of twee jaar weer terug want “You can leave Africa, but Africa never leaves you”.